Weer op plaats van bestemming: deels zonnig en af en toe regen, 30 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 22 graden

Volgens mij is Lucca nog steeds niet de eerste plek waar mensen aan denken om te bezoeken als ze naar Toscane gaan en toen ik er was was het ook heerlijk rustig. Ik was er wel niet in het hoogseizoen (ik was er eind april) maar in Florence, bij de toren van Pisa en vooral in Siena was het toen al behoorlijk druk. Hoe ik er destijds bij kwam om naar Lucca te gaan weet ik niet precies meer. Ik denk dat ik gewoon gekeken heb waar ik per trein vanaf het vliegveld van Pisa naartoe kon en hoe ik daarna door kon naar Florence. Toen kwam ik dus op het rondje Pisa – Lucca – Florence – Siena – Pisa.
Op Lucca raakte ik meteen verliefd. Ik vond het een gemoedelijk, stadje dat ook heel oud en heel Toscaans was.
Ik ga even geen data en feitjes opschrijven, dat mag je zelf nalezen op Wikipedia.

San Michele in Foro
Deze kerk lag bijna naast mijn hotel, dus hier ging ik als eerste naartoe toen ik in Lucca was en nu dus ook. Het is een kerk in Romaans-Pisaanse stijl en hij werd gebouwd op de plek van een antiek Romeins forum, vandaar de toevoeging in Foro.
In 1070 begon de bouw van de kerk in opdracht van Paus Alexander II Hij was vier jaar bisschop van Lucca. De kerk werd alleen nooit voltooid: Omdat er te veel geld aan de gevel van de kerk werd besteed, bleef er voor de rest van de kerk niet veel meer over. De gevel is rijk versierd met kleine loggia’s, zuilengangen en gedraaide zuilen. Op de façade staan boven blinde bogen vier dwerggalerijen. De stukken boven de bogen zijn versierd met dier- en bladmotieven van ingelegd marmer. Grappig is dat de façade een stuk boven de rest van de kerk uitsteekt, maar daardoor was het geld dus op.
Het interieur van de kerk is heel sober. Volgens mij ben ik er niet naar binnen geweest anders had ik me het prachtige schilderij van Filippo Lippi wel herinnerd.

Torre Guinigi
Net als in San Gimignano en veel andere Toscaanse steden bouwden de rijke inwoners van Lucca ook torens en net als in die andere steden zijn ook in Lucca veel van torens afgebroken, in elkaar gestort of op andere manieren verdwenen. De Torre Guinigi staat nog steeds en torent boven de stad uit. Ik gebruikte hat vaak als een herkenningspunt als ik door de stad liep. Niet dat dat echt nodig was want Lucca is klein dus de kans om echt te verdwalen ook.

De toren hoort bij Palazzo Guinigi dat in de 14e eeuw werd gebouwd door de rijke koopmans- en bankiersfamilie Guinigi. Naast de hoogte van 45 meter valt de toren ook op door de bomen die erop staan. De familie Guinigi wilde dat de toren mens en natuur zou uitdragen en daarom plantten ze de bomen. Dit wordt nog altijd als vooruitstrevend gezien. De bomen zijn steeneiken en dat juist die bomen er staan is symbolisch. Een steekeik is groenblijvend en representeert de kracht en het voortbestaan van de familie.
De toren is te beklimmen, wat ik niet gedaan heb, maar de foto’s van het uitzicht is indrukwekkend.

Piazette del Libero
Dit lieve pleintje kwam ik tegen op de site Ciao Tutti en ik wou dat ik het ontdekt had toen in in Lucca was. Het is zo’n schattig pleintje met allemaal boekverkopers, een beetje zoals de bouquinistes langs de Seine in Parijs. Ik denk dat ik hier wel een tijd had kunnen rondhangen.

Duomo di San Martino
De bouw van de Duomo begon in 1060, maar de versierde gevels werden pas in 1241 voltooid. De campanile werd in de 13e eeuw gebouwd. De gevel van het gebouw is niet helemaal symmetrisch. De rechtse boog is kleiner dan de anderen en het deel boven de boog is korter dan de andere kant, omdat er te weinig ruimte over was tussen de kathedraal en de campanile. Deze architecturale fout komt door een meetfout in het ontwerp. De campanile staat ook een beetje raar tegen de kerk aangeplakt.
De kathedraal is nooit helemaal voltooid. Er hoort eigenlijk nog een top op maar die is er nooit gekomen. De kathedraal is vooral beroemd om de Volto Santo (Heilig Gezicht) van Jezus met een donker gezicht. Het kruisbeeld gemaakt tussen 1170 en 1220 is circa 4 meter hoog en de Christusfiguur 2,5 m.
Legende: Nicodemus sneed het beeld van Christus uit een libanonceder. Nicomedus had geholpen om het lichaam van Christus te verzorgen voor zijn begrafenis. Het beeld bleef tot 782 verborgen. In dat jaar zou een schip zonder bemanning de kust van Toscane hebben bereikt bij Luna. De bisschop van Lucca ging op Goede Vrijdag naar Luna gegaan omdat hij in een visioen hiertoe opgedragen was. In een ossenwagen werd het beeld naar Lucca gebracht. Het kruisbeeld staat in een kleine kapel vol middeleeuwse fresco’s.
Ik kan me niets herinneren van de binnenkant van de Duomo (ik heb er ook geen foto’s van), maar ik weet wel dat erg onder de indruk was van de buitenkant. die rijk versierd is met bogen, beelden en ingelegd marmer. En dan is er nog hat labyrint dat is ingebed in de rechterpijler van de portiek en dateert uit de 12e of 13e eeuw. De inscriptie in het Latijn naast het labyrint verwijst naar het doolhof uit de oude heidense mythologie van Daedalus: “Dit is het labyrint gebouwd door Daedalus van Kreta; allen die daarin binnengingen, gingen verloren, behalve Theseus, dankzij de draad van Ariadne” (HIC QUEM CRETICUS EDIT. DAEDALUS EST LABERINTHUS. DE QUO NULLUS VADERE. QUIVIT QUI FUIT INTUS. NI THESEUS GRATIS ADRIANE. STAMINE JUTUS”).

Orto Botanico
Deze botanische tuin werd in 1820opgericht door Maria Luisa van Bourbon, de toenmalige hertogin van Lucca,. In eerste instantie was de tuin bedoelt voor educatieve en wetenschappelijke doeleinden. Er werden vooral medicinale planten en zeldzame soorten bestudeerd door wetenschappers en studenten van de lokale universiteit. Nu kan je de tuin bezoeken en het is een heerlijke plek om te zitten niets doen en van de bomen en bloemen te genieten. Toen ik er was wist ik nog niets van planten, dus ik had geen idee wat ik allemaal zag. Behalve de enorme magnolia (niet op de foto), die herkende ik wel.

Stadsmuren
Toen ik in Lucca ben ik regelmatig op de stadsmuren gaan wandelen en een keer heb ik de hele vier kilometer rond het historisch centrum gelopen. Je moet je geen muur van opgestapelde of gemetselde stenen voor stellen deze muur is 30 meter breed, dus ruimte genoeg om te wandelen of fietsen. Het is meer een soort park en omdat hij 12 meter hoog is he je een fantastisch uitzicht over de stad.
De stadsmuur is een van de mooiste en best bewaarde voorbeeld van een 16e-eeuws Europees verdedigingswerk.

San Frediano
Nog een kerk waar ik niet in ben geweest en dat weet ik omdat er in de kerk het gemummificeerde lichaam van Sint Zita op een bedje in een glazen kist ligt. Op zich wel jammer dat ik niet binnen ben geweest want volgens mij is het wel een mooie kerk. Hij is wel vrij sober, zeker in vergelijking met de kerken in Florence. Aan de buitenkant valt de kerk op door het mozaïek met De Hemelvaart van Christus. uit 13e en de 14e eeuw bovenaan de façade Het is ontworpen door Berlinghiero Berlinghieri in een middeleeuws-Byzantijnse stijl..

Ik vind het nog wel even leuk om te vertellen wie Frediano was. Het was de Ierse bisschop van Lucca in de eerste helft van de zesde eeuw. Hij liet op de plaats van deze kerk een eenvoudige kerk bouwen gewijd aan San Vincenzo, een martelaar uit Saragossa, Spanje. Toen ook Frediano begraven werd in deze kerk, werd hij herdoopt tot San Frediano en Vincenzo en later werd het

Piazza dell’Anfiteatro
Zoals de naam van dit plein al aangeeft stond hier een Romeins amfitheater. Het theater stamde uit de 2e eeuw en werd in de loop van de eeuwen volgebouwd met gebouwtjes, paardenstallen, opslagplaatsen en een gevangenis. In de 19e eeuw maakte architect Lorenzo Nottolini een ellipsvorming ontwerp waarbij hij de fundamenten van het amfitheater gebruikte om huizen en winkels op te zetten. Het middengedeelte liet hij vrij waardoor er een plein ontstond dat zo de vorm van het amfitheater had. Er zijn vier bogen die vanuit de omliggende straten toegang geven tot het plein. De straten rond het plein zijn heel smal waardoor ik het een mooie ervaring om vanuit een donker straatje door een poort op het grote, lichte plein te komen.

Twee dingen vielen me op toen ik in Lucca was en in deze volgorde: iedereen fietst en er rijden weinig auto’s. Het een zal wel met het ander te maken hebben.

Eten
Van mijn echte reis door Toscane kan ik me maar weinig maaltijden herinneren. Ik herinner me wel de pasta met riccotta en truffe en de pens uit Florence, de vis met veel graten uit Siena, de hele simpele en ontzettend lekkere pasta met kaas uit Pisa en uit Lucca herinner ik me de biefstuk met balsamicosaus. Die kan je op twee manieren maken: of je bakt de biefstuk in wat olijfolie en blust hem af met balsamicoazijn of je laat de biefstuk in de azijn marineren, bakt de biefstuk in wat olijfolie en giet het restje azijn op het laatst nog over de biefstuk. Biefstuk even laten rusten en serveren met salade, gebakken aardappels en/ of gebakken paddenstoelen. Ik maakte gisteravond de eerste versie met wat frietjes, tomaatjes uit de oven en gebakken paddenstoelen.