Terwijl ik dit schrijf zit ik op het terras van de Oranjerie in de Hortus in Amsterdam. Meneer merel zingt, net als het meisje aan het tafeltje achter me. Mijn tafeltje wiebelt een beetje maar dat vind ik niet erg.
Het is nog een beetje fris en de meeste mensen willen waarschijnlijk daarom een tafeltje in de zon. Ik niet, zon en ik gaan niet goed samen hoeveel ik er ook van houd. Omdat het best rustig is kon ik daarom kiezen waar ik wilde zitten, maar ik heb dus wel precies een tafeltje gekozen dat wiebelt.

Het was me vandaag niet helemaal duidelijk of het mistig was of dat het miezerde, of misschien was het allebei. Ik wist ook niet hoe laat het was, om drie uur vanmiddag was het net zo somber als om 10 uur vanochtend. Als het vandaag niet woensdag was was het een perfecte “blue monday” geweest, maar dat was vorige week maandag.

Omdat het zo mistig of druilerig was gebeurde er ook weinig buiten. Er kwamen geen vogels op mijn balkon en er waren weinig mensen op straat. Ik zag alleen wat kraaien en duiven op het plein. Er kwamen af en toe mensen met een hond voorbij, diep in hun jas gedoken en met hun capuchon of muts op. De mensen niet de honden, al zie ik steeds vaker honden met een jasje aan. Ik vind dat er wel schattig uitzien, maar van mij mogen die jasjes wel wat kleurrijker, net als de jassen van hun baasjes.

Trouwens ook van andere mensen op straat. De jassen van mensen zijn net zo somber als het weer. Geen wonder dat ik zoveel complimenten krijg over mijn jas met gele Schotse ruit en mijn gele en rode baretten.
Ik houd wel van een beetje kleur, de wereld is al somber genoeg.

Ik was er al bang voor. Ik stopte (even) met mijn virtuele reis, gedeeltelijk omdat ik over andere dingen wilde schrijven en deed dat vervolgens niet. Hoewel dat is niet helemaal waar. Vorige week zat ik in het park en schreef iets over alle vogels om me heen die de vogelapp op mijn telefoon herkend had, maar typte het niet over (misschien doe ik dat nog wel) en donderdag zat ik in de Hortus en toen schreef ik iets over … ik weet niet meer waarover ik iets schreef. Ik weet wel dat ik een tekeningetje maakte van het huisje waar het ticketloket en het winkeltje zitten.

Maar ik ga weer schrijven en daar begin ik nu mee!

Honden, veel honden.

Eigenlijk vind ik maar drie periodes in het jaar fijn: herfst, kerst en lente. Met de zomer en winter heb ik weinig. De zomer is vaak te warm voor me (MS gaat bij mij niet goed samen met hoge temperaturen) en de winter vind ik te donker en gladde stoepen vind ik maar eng.

Het afgelopen jaar was een beetje.saai. Er waren voor mij geen echte dieptepunten (gelukkig!) maar ook geen echte hoogtepunten (helaas). Ik heb wel leuke dingen gedaan, lekkere dingen gekookt, gebakken en gegeten, mooie boeken gelezen, mooie kunst en mooie films gezien en mooie (nieuwe) muziek gehoord. Maar als de hoogtepunten zijn dat mijn kat, ik schat, anderhalve kilo is afgevallen, dat ik een KitchenAid kocht en ik tegenwoordig wakker word met een kop thee en boek vond ik het toch behoorlijk saai.
Helaas was de wereld niet zo saai, daar waren wel veel ups en downs