Weer op plaats van bestemming: bewolkt en fris, 3 graden
Weer thuis: het begon heel koud, maar eindigde best redelijk met 6 graden, maar wel regen.

Een stedentrip rond kerst vond ik altijd heel fijn. Voor kerst of vlak na kerst maakte me niet zoveel uit, ik vond het een prima manier om even iets leuks te doen, ergens anders te zijen vooral even te vluchten voor de kerststress. Mijn laatste verblijf in Antwerpen was ook vlak voor kerst, zo’n 13 jaar geleden, vlak voordat ik de hefstigste schub kreeg en drie maanden voor mijn MS-diagnose. Daarna ben ik nog twee keer een dagje in Antwerpen geweest, maar de laatste keer was voorjaar 2017 en ik realiseer me nu pas dat dat ongeveer twee maanden voor mijn laatste schub was die erg heftig was en sindsdien loop ik met een rollator en is reizen niet te doen en vooral niet leuk meer. Omdat ik Antwerpen best wel mis besloot ik daar nu even een paar dagen naartoe te ‘gaan’.
Ik moest er wel weer even inkomen. Afgelopen zomer ging het bepalen wat ik wilde doen en zien en het vinden van informatie op een gegeven moment bijna vanzelf maar nu moest ik echt weer bedenken hoe ik het aan moest pakken.

Bijna alle foto’s tijdens deze stedentrip zijn van mij, maar merkwaardig genoeg heb ik niet heel veel foto’s van Antwerpen terwijl ik er toch heel vaak kwam, of misschien wel juist daarom, dus er zitten ook wat foto’s van Pixabay bij.

Vroeger kwam ik heel vaak in Antwerpen, gedurende iets van tien jaar bijna ieder jaar wel een keer en vaak zelfs vaker. Soms ging ik een paar dagen en soms ging ik een dagje op en neer omdat ik zin had in mijn favoriete pralines of even naar een museum wilde. Ik ging sowieso vrij vaak naar België, maar naar Antwerpen ging ik het meest. Ik ging zo vaak dat ik op een keer op mijn hotelkamer in Antwerpen zat, maar het kan ook Brussel, Mechelen of Gent geweest zijn en mijn toen nog kleine nichtje aan de telefoon had. Zij vroeg waar ik was en ik vertelde dat ik in België was. Dus ze zei: “je bent dus thuis”, waarop ik antwoorde: “maar ik woon toch in Amsterdam”, zij: “ja, èn in België!”
Antwerpen vond ik best aangenaam rond kerst. Ik vond de kerstmarkt misschien een beetje te commercieel en dat is hij nu, dertien jaar later, vast nog meer, maar de kerststallen in de kerken vind ik altijd wel wat hebben.

Centraal Station
Voor de meeste mensen begint een bezoek aan Antwerpen meestal bij het Centraal Station, voor mij in elk geval. Ik houd erg van dit station, het is mooi en ruim, maar je hoeft geen eindes te lopen om op een perron te komen. Ik kan me het station nog herinneren van voor de verbouwing in 2007 toen het nog een kopstation was. Nu rijden de meeste treinen onder het station door en hoeven ze dus niet terug. Bijnaam van het station is Spoorwegkathedraal en dat snap ik volledig. het gebouw heeft iets statigs. Ik vind het altijd wel iets weg hebben van het Paleis van Volksvlijt dat ongeveer 40 jaar eerder werd gebouwd. Helaas bestaat dat niet meer.
Leuk weetje: de bouw van het station ging na de aanvang in 1895 zo langzaam dat men begon te spreken van een “station in stillekesaanstijl”. In 1905 werd het uiteindelijk toch opgeleverd.

Vanaf het station kan je de metro naar het centrum nemen, maar je kan ook gaan lopen. Antwerpen is niet groot en ik vond het nooit een onprettige wandeling dus liep ik meestal.
Via de De Keyserlei (ja, die dubbele de klopt, want die straat is vernoemd naar de schilder Nicaise de Keyser, het is net zoiets als het De Mirandabad in Amsterdam) en de Leysstraat kom je op de Meir.

Meir
De Meir is min of meer de koopgoot van Antwerpen maar dan met hele mooie panden. Van de 13e tot in de 16e eeuw was de Meir water dat meere genoemd werd. In 1541 werd het water gedeeltelijk overwelfd en werd de straat vooral gebruikt door aristocraten en zij bouwden er ook hun huizen.. Aan het eind van de straat stonden in de 16e en 17e eeuw vooral kloosters, maar die zijn er niet meer. Er staan nog wel twee huizen van de aristocraten uit de 18e eeuw: het Osterriethhuis en het Paleis op de Meir.
Het Osterriethhuis is een herenhuis in rococostijl dat in 1749 gebouwd werd door Jan Pieter van Baurschelt de Jonghe .In 1874 werd het gekocht door de Duits-Belgische handelaar Jacques Osterrieth. Nu zit er in dit pand een vestiging van Uniqlo.
Het Paleis op de Meir werd tussen 1745 en 1766 ook gebouwd door Jan Pieter van Baurschelt de Jonghe in opdracht van de koopman Johan Alexander van Susteren. Van Susteren heeft het gebouw alleen nooit af gezien omdat hij in 1764 stierf voordat het af was. In 1812 kocht Napoleon het paleis en liet het verbouwen tot vier appartementen, een voor zichzelf, een voor de keizerin, een voor zijn grootmaarschalk en een voor de hofdame. Hij richtte het paleis in met meubels die afkomstig waren uit het Paleis op de Dam. Na Napoleon was het paleis eigendom van onder meer de Russische Tsaar Alexander I en de Nederlandse koning Willem I. Na de Belgische onafhankelijkheid werd het eigendom van de Belgische koningshuis. In 1969 schonk koning Boudewijn het paleis aan het volk en kwam het in handen van het Ministerie van Cultuur. Als je er langsloopt moet je er eigenlijk echt even naar binnen gaan. Het is een erg mooi gebouw en als dat je niet interesseert wil je misschien wel pralines kopen bij The Chocolate Line die daar gevestigd is. Naar mijn mening zijn dit de beste pralines van België. Ok, niet alleen naar mijn mening. The Chocolate Line kreeg onder meer een vermelding in de Michelingids.
Een ander indrukwekkend gebouw is de Stadsfeestzaal. Het gebouw, dat achter de Meir ligt en toegankelijk is via een poort, werd gebouwd in 1908 als, de naam zegt het al, stadsfeestzaal waar tentoonstellingen, beurzen en feesten werden gehouden. In 200 brandde het gebouw helemaal af. In 2004 werd begonnen aan de heropbouw die in 2007 gereed was. Nu zit er een winkelcentrum.

Rubenshuis
Vlak voor het Paleis op de Meir ligt de zijstraat Wapper. Ik vind dat een mooi straatje met een vijver en bomen waardoor er schaduw is op de terrassen van de cafés die er zitten. In de straat zit ook een fijne vestiging van De Slechte en ik zag net dat er nu ook een vestiging van Dille en Kamille zit die er nog niet was toen ik voor het laatst in Antwerpen was. Ook zit er het Rubenshuis. Peter Paul Rubens woonde en werkte in dit huis en nu zit er een museum met werken van Rubens en leerlingen als Anthony van Dyck. Het museum is nu dicht vanwege verbouwing, maar de tuin is wel open en er is ook een Rubens Experience. En, hoera, de collectie staat (voor een groot deel) online! Je moet wel een beetje behendig zijn met zoeken, want behalve wat hoogtepunten moet je zelf zoektermen intypen, maar met termen als schilder en beeld kom je al een heel eind. Hoogtepunt was voor mij het zelfportret van Anthony van Dyck.

Vlakbij de Wapper ligt de Graanmarkt. Toen ik een keer met mijn verjaardag in Antwerpen was ben ik daar bij restaurant Bourla gaan eten en dat was best verrekte goed. Tip dus!

Wilde zee
Een van mijn favoriete buurtjes in Antwerpen was altijd de Wilde zee. Deze wijk bestaat uit vijf straten (Korte Gasthuisstraat, Wiegstraat, Lombardenvest, Groendalstraat en Schrijnwerkerstraat) waar veel kleinere winkels zaten maar ik zag dat er nu behoorlijk wat grote ketens zitten. Gelukkig zit bakkerij Goossens er nog en is of gaat Désirée de Lille (waar ik vaak wafels at) weer open, maar mijn favoriete ontbijt- en lunchtentje, Lombardia, is er al een aantal jaar niet meer.

De Lombardenvest loopt over in de Steenhouwersvest. Dat vond ik ook altijd een fijne straat en daar lijkt minder veranderd dan in de Wilde zee. Er zitten nog steeds duurdere boutiques, ontwerpers en juweliers. Het dagelijksbrood (fantastische lunchplek) en chocoladecafé Günther Watté zitten er ook nog. Ik was even bang dat de fantastische boekwinkel ’t Stad leest niet meer bestond, maar die blijkt verhuisd naar de Oudlaan.

Vrijdagmarkt en Plantin-Moretus
Naast de Steenhouwersvest ligt de Vrijdagmarkt, een schattig pleintje waar iedere vrijdagochtend op straat een openbare veiling is van oude spullen. Ik verbleef een paar keer in een appartement aan het plein en dan hoefde ik alleen uit het raam te hangen om alles te kunnen zien.

Aan de Vrijdagmarkt ligt een van mijn favoriete musea: Plantin-Moretus. In het pand zat vanaf 1555 de uitgeverij en drukkerij van Christoffel Plantijn en in het museum is van alles te zien over de geschiedenis van zijn familie, boekdrukkunst en boeken. Als ik aan het museum denk en foto’s bekijk ruik ik weer de geur van oude boeken en inkt. Het gebouw is soort doolhof van kleine kamertjes met overal boeken en dingen die nodig zijn om boeken te drukken. Van dit museum staat ook de collectie online.

Onze-Lieve-Vrouwekathedraal
Ik sloot vandaag af in de kathedraal van Antwerpen maar voordat ik daar naartoe ging ging ik even door de Vlaaikensgang. Ik denk dat dit het best bewaarde bekendste geheim van Antwerpen is. Als je het kent wil je er altijd even langs, maar als je niet weet dat het bestaat kom er nooit toevallig terecht. Het is een steegje tussen de Hoogstraat en de Oude Koornmarkt uit de 16e eeuw. De pandjes zijn ook uit de 16e eeuw. De ingang in de Hoogstraat is niet meer open want die zat in een winkel.
De kathedraal vind ik altijd een bezoek waard. Het is een gotische kerk die tussen 1352 en 1521 werd gebouwd en hij is heel groot, groter dan je zou verwachten omdat er overal huizen rond staan in kleine straatjes. Ik ga hier niet van alles vertellen over de kerk, dat mag je elf lezen op de wikipediapagina, maar ik wil wel even de schilderijen van Rubens en Mathyssens vermelden want die zijn echt de moeite waard.

Vlaaikensgang Foto van JGrandgagnage via Pixabay

Voordat ik afsluit wil ik nog even dit filmpje delen voor een leuke impressie van kerst in Antwerpen

Eten
Vanavond at ik, heel Vlaams, tomaat-garnaal en een komkommersalade, want ik heb met kerst iets te veel vlees gegeten. Gisteren at ik ook vrij Belgisch. Toen maakte ik stoof (van wild zwijn) met bier.