Het was me vandaag niet helemaal duidelijk of het mistig was of dat het miezerde, of misschien was het allebei. Ik wist ook niet hoe laat het was, om drie uur vanmiddag was het net zo somber als om 10 uur vanochtend. Als het vandaag niet woensdag was was het een perfecte “blue monday” geweest, maar dat was vorige week maandag.

Omdat het zo mistig of druilerig was gebeurde er ook weinig buiten. Er kwamen geen vogels op mijn balkon en er waren weinig mensen op straat. Ik zag alleen wat kraaien en duiven op het plein. Er kwamen af en toe mensen met een hond voorbij, diep in hun jas gedoken en met hun capuchon of muts op. De mensen niet de honden, al zie ik steeds vaker honden met een jasje aan. Ik vind dat er wel schattig uitzien, maar van mij mogen die jasjes wel wat kleurrijker, net als de jassen van hun baasjes.

Trouwens ook van andere mensen op straat. De jassen van mensen zijn net zo somber als het weer. Geen wonder dat ik zoveel complimenten krijg over mijn jas met gele Schotse ruit en mijn gele en rode baretten.
Ik houd wel van een beetje kleur, de wereld is al somber genoeg.