Weer op plaats van bestemming: heel erg heet, 40 graden
Weer thuis: zonnig, 24 graden

Sur le pont d’Avignon
l’on y danse, l’on y danse
Sur le pont d’Avignon
l’on y danse tous en rond
Dit is het refrein van het overbekende kinderliedje dat al in de 15e eeuw werd geschreven. Iedereen kent dat liedje, toch?
Als ik aan Avignon denk, denk ik aan dat liedje, aan Palais des Papes en daardoor ook aan Châteauneuf-du-Pape, maar dat is helemaal niet in Avignon, dat is een dorp tussen Avignon en Orange waar verrekt lekker wijn gemaakt wordt.

De plek van Avignon was in de prehistorie al bewoond en werd in de zesde eeuw voor het eerst genoemd, In 120 v. Chr. werd het ingenomen door de Romeinen en ging het Avennio heten. Er zijn nog Romeinse overblijfselen in Avignon in rue de la Peyrolerie. Het is niet veel en het is ook niet duidelijk wat het geweest is. Rond 290 werd een eerste houten brug over de Rhône gebouwd. Avignon was toen al een ommuurd stadje op de Rocher des Doms waar de bevolking zich had teruggetrokken omdat dit beter te verdedigen was dan het dal.
Aan het einde van de derde eeuw was er een kleine christelijke gemeenschap in Avignon. Wanneer er een bisschop kwam in Avignon is niet bekend, maar de eerst bekende bisschop, Nectarius, was actief tussen 439 en 455. Even een sprong: de eeuwen daarna waren er oorlogen, annexaties en onafhankelijkheidsverklaringen. In 1226 werd de stad ingenomen door het leger van koning Lodewijk VIII. De koning gaf opdracht de stadsmuren af te breken en dit gebeurde ook deels me de Pont Saint-Bénézet. De brug met zijn tol vormde een belangrijke inkomstenbron voor de stad en werd snel weer hersteld. Dit gebeurde ook met de stadsomwalling.
In de vierde eeuw was er al een Joodse gemeenschap in de stad en in de twaalfde eeuw was er een aparte Joodse buurt. Deze getto bestond tot de Franse revolutie.
In1316 besloot de in Frankrijk geboren paus Johannes XXII zich in Avignon te vestigen. Door deze beslissing veranderde Avignon van een gemoedelijk dorp in een machtige stad. Tot 1377 woonden de pausen in Avignon, daarna woonden ze weer in Rome, maar woonden er nog wel vier tegenpausen in Avignon.
Weer een sprong: de industriële revolutie ging voorbij aan Avignon. Het werd een handelsstad.

Cathédrale Notre-Dame-des-Doms
Zoals altijd in een nieuwe stad ga ik eerst naar een kerk en in dit geval zelfs een kathedraal.
De kathedraal staat bovenop een heuvel en vanaf het plein bij de kathedraal heb je daarom ook een prachtig uitzicht over de stad en omgeving.
De kathedraal Notre-Dame des Doms in Avignon staat in het noordelijke deel van Avignon binnen de oude stadsmuren De kathedraal dateert uit 1150 en is gebouwd in Provençaals-Romaanse stijl en werd in de 14e en 17e eeuw uitgebreid met zijkapellen . In 1475 werd het bisdom Avignon bevorderd tot aartsbisdom, waarna de kathedraal de rang van metropool kreeg. Het gebouw werd tijdens de Franse Revolutie geplunderd, maar werd onder Napoleon gerestaureerd en in 1822 weer voor erediensten gebruikt.

De loggia voor de voorgevel heeft veel stijlkenmerken die zijn geïnspireerd op de oudheid, zoals zuilen met kapitelen versierd met acanthusbladeren en pilasters met kapitelen versierd met een fries van eieren. Bovenop de kathedraal staat, net als bij de Notre-dame-de-la-Garde in Marseille een enorm verguld Mariabeeld. Binnen is de kerk vrij sober, veel wit marmer, barokke ornamenten, cassettenplafonds, veel beelden, schilderijen en fresco’s. Grafmonumenten van pausen Johannes XXII (1244-1334), paus van 1314 tot 1334 en Benedictus XII (1285-1342), paus van 1334 tot 1342.
Ik kon weinig foto’s van het interieur vinden op internet, maar via Google maps vond ik veel foto’s van gebruikers en zo kreeg ik toch een goede indruk van de kathedraal. En in het filmpje dat ik keek voor de wandeling ging de filmer de kathedraal in.
Macaber weetje: In de kathedraal Notre-Dame-des-Doms werd een fresco opgegraven met het verhaal van de drie doden en de drie levenden, waarop de afgebeelde personages onder afzonderlijke bogen zijn geplaatst. Dit fresco omlijst een ander macaber werk, waarin de Dood de mensen die zich rechts en links van hem verzameld hebben, met pijlen doorzeeft. Onderzoekers hebben het werk weten te dateren in de tweede helft van de 13e eeuw. Dit maakt de collectie van deze macabere fresco’s tot een van de oudste in Europa.

Palais des Papes
Naast de kathedraal staat het Palais des Papes. Zoals ik hierboven al schreef verbleven er sinds 1316 pausen in Avignon. Deze papes d’Avignon werden Babylonische gevangenen genoemd, naar analogie met de Babylonische ballingschap (597–539 v.Chr.), van het Joodse volk. De term ballingschap is dan ook misleidend want de pausen zaten niet gevangen in Avignon, maar verbleven er uit vrije wil. Deze ballingschap duurde tot 1376. Paus Benedictus XII en paus Clemens VI lieten het paleis tussen 1335 en 1352 bouwen op een uitstekende rots boven de Rhône.
Toen de Paus terugkeerde naar Rome bleef het schisma bestaan, waardoor tegenpausen in het paleis kwamen. In 1410 werd het paleis nogmaals belegerd. In 1433 kwam het weer in handen van de Rooms-Katholieke Kerk. Hierna raakte het paleis in verval. Tijdens het bewind van Napoleon werd het gebruikt als kazerne en gevangenis. Sinds de openstelling voor het publiek in 1946 worden er tentoonstellingen in het paleis gehouden.
Het Paleis des Papes is het grootste gotische bouwwerk uit de middeleeuwen in Europa en het is inderdaad erg groot! Foto’s en filmbeelden van bovenaf geven de omvang goed weer. Het heeft een vloeroppervlak van 15.000 m² en twee binnenplaatsen. Het beschikt over twaalf torens en in de grootste toren zitten twee grote kapellen.
Leuk weetje: Toen Europa in 1348 geteisterd werd door de pest ging paus Clemens VI op een van de binnenplaatsen van het paleis wonen en liet hij kampvuren rondom zich aansteken om op die manier de lucht voor hem te zuiveren. Hij kreeg inderdaad geen pest. Niet door de gezuiverde lucht maar doordat de vlooien, die de ziekte verspreidden, door het vuur werden tegengehouden.
Fresco’s
In de kapellen en privévertrekken van de pausen zijn onbetaalbare fresco’s bewaard gebleven van de Franse en Italiaanse schilders uit de 14e eeuw. De geschilderde decoraties van de kapellen van Saint Martial, Saint Jean et de la Grande Audience werden uitgevoerd door de Italiaanse kunstenaar Matteo Giovannetti. Voor hem had de beroemde schilder Simone Martini (1284-1344) de opmerkelijke fresco’s op het portaal van de kathedraal Notre-Dame-des-Doms gemaakt, die te zien zijn in het Palais des Papes.
Tuinen
Achter het paleis bevinden zich de tuinen van het paleis. Dit zijn, uiteraard, niet de oorspronkelijke, maar herontwikkelde tuinen op de oorspronkelijke plek van de 14e eeuwsw tuinen (sorry voor de kromme zin). Langs de tuinen ligt een passage bij de boomgaard van Urbanus V die doorloopt in de Promenade des Papes, een klein tunneltje in de muur van het paleis.
Katten
Ik zag in een filmpje op YT dat er katten in het Palais des Papes wonen tegen de muizen. Ik vond dat zo leuk!
Festival
Ieder jaar wordt in juli het Festival d’Avignon in en rond het Palais des Papes gehouden.

Pont Saint-Bénézet
En dan eindelijk de beroemde brug. Hij werd aan het eind van 12e eeuw gebouwd en vormde de enige vaste oeververbinding over de rivier de Rhône tussen Lyon en de Middellandse Zee.
De Pont Saint-Bénézet werd op bevel van koning Lodewijk VIII in 1226 voor een groot deel afgebroken. De brug werd snel hersteld want door de tol die er geheven werd was hij een belangrijke inkomstenbron van de stad. De brug werd in de loop der eeuwen vaak beschadigd door overstromingen van de Rhône. Tussen 1603 en 1605 spoelden vier bogen weg op beide armen van de Rhône. Deze schade werd niet meer hersteld en sinds de 17e eeuw is de brug een ruïne gebleven. De brug was oorspronkelijk 900 meter lang en had 22 bogen waarvan er nog maar vier over zijn.
En ja, er is weer een legende: de brug zou zijn gebouwd door Bénézet, een herdersjongen, die de opdracht hiertoe kreeg in een droom waarin een engel verscheen. Hij deed dat niet alleen. Hij overtuigde de plaatselijke bevolking met wonderen, waarschijnlijk geholpen door dezelfde engel. Het maakte indruk, want iedereen wilde helpen de brug te bouwen.

Musea
Ik was niet van plan om naar een museum te gaan in Avignon, maar in filmpjes zag ik twee hele mooie schilderijen Madonna met kind van Sandro Botticelli in het Petit Palais en een schilderij van Pieter Breughel de Jonge in het Musée Calvet, maar dat blijkt niet van hem te zijn maar uit zijn atelier te komen.

Eten
Vanavond eet ik heel simpel gebakken zalm, friet en rauwkostsalade. Niets Frans aan, behalve de frietjes en de mayonaise.