Mensen die mij goed kennen vragen het niet, mensen die weten wat MS inhoudt ook niet en mensen die weten of begrijpen wat het betekent om bijna continue gebrek aan energie te hebben ook niet, maar verder krijg ik de vraag vrij vaak: Ga je nog op reis? En ieder jaar komt die vraag rond deze tijd voor het eerst. Mijn standaard antwoord is: Nee, helaas niet, te lastig, te vermoeiend en in Amsterdam is ook veel te doen.

Ik ging altijd naar steden op vakantie (misschien heb ik dat al eens gezegd) en dan liep ik heel veel en de laatste jaren voor mijn rollator ben ik naar Texel en Tiengemeten geweest en daar liep ik nog meer. Dat vond ik leuk want als je loopt zie en beleef je veel meer dan wanneer je de tram, metro, bus of auto neemt. Lopen gaat alleen niet meer zo en het gaat niet zonder rollator. Ik kan nog ongeveer tweeënhalf kilometer achterelkaar lopen, daarna moet ik rusten. Zo’n stuk kan ik niet meer dan twee keer per dag en de tweede keer kan eigenlijk ook niet in één keer. Mijn dagen zijn niet meer dan twaalf uur waarvan ik hooguit zes uur energie heb om echt iets te doen en dan moet het nog in stukjes en dat is op een goede dag waarvan ik er nooit meer dan twee achterelkaar heb.

Ik zou ook niet weten hoe ik een beetje koffer mee moet nemen op mijn rollator. Ik moest laatst een hele grote, gelukkig lichte doos ophalen bij een pakketpunt. Gelukkig paste hij net (of eigenlijk net niet) op mijn rollator, maar hij was zo hoog dat ik er maar net overheen kon kijken. De weg naar huis heb ik heel voorzichtig afgelegd, maar ik deed ongeveer twee keer langer over dan normaal. Ik weet dat ze op vliegvelden meestal heel behulpzaam zijn, maar als je met de trein reist, wat ik bijna altijd deed, moet je het meeste toch echt zelf doen. Ik vermoed ook dat ik een paar dagen nodig heb om bij te komen van de reis naar de bestemming. Ik kan me dan ook niet echt voorstellen dat ik een fijne vakantie heb als ik op reis zou gaan.

De meeste steden zijn ook niet echt toegankelijk voor mensen met een rollator of rolstoel, over het openbaarvervoer nog maar te zwijgen. Ik zeur veel over Amsterdam, maar hier is het zo slecht nog niet, op de steile bruggen en de auto’s en fietsen die overal op stoepen gekwakt worden na. Ik geloof dat Barcelona wel goed toegankelijk is, met dank aan de Olympische, of eigenlijk de Paralympische Spelen van 1992. Een jaar of zeven was de docuserie Rolstoel Road Movie op tv waarin filmmaker Mari Sanders, die in een rolstoel zit, naar verschillende Europese steden ging en Barcelona kwam niet slecht uit de test. Ik vond de serie erg interessant en ontzettend respect dat hij wel deed wat ik dus niet doen maar ik werd al moe van het kijken naar de serie.
In het verleden zijn er ook mensen geweest die vroegen of ik dan niet met een georganiseerde reis mee kon al dan niet voor mensen met een beperking. Er is helemaal niets mis met die reizen en ik vind het fantastisch dat ze er zijn, maar niet voor mij. Reizen deed ik alleen en ik bepaal graag zelf wat ik doe.
Ik ben nog wel een keer tijdens corona en daarna nog een keer een nachtje in een hotel in Amsterdam gaan slapen en dat vond ik leuk, maar ik miste mijn eigen bed (en toen had ik nog niet eens mijn fantastische nieuwe matras) en ik miste de kat. En dat was dus maar een nachtje!

Genoeg gezeurd en ik dwaal ook een beetje af
Ik kom hier op omdat iemand me afgelopen vrijdag vroeg of ik binnenkort nog op reis ga. Ik ken haar niet goed en ze kent me alleen met rollator maar blijkbaar zie ik er nog steeds reislustig en fit genoeg uit om te reizen \o/. Dit keer stak ik niet de standaard riedel af maar begon ik enthousiast over mijn virtuele reis van afgelopen zomer en zij vond dat ook helemaal fantastisch en wilde er meteen meer over weten. Ik kreeg ook meteen zin om weer virtueel op reis te gaan en ik denk dat ik binnenkort maar weer naar Bretagne ga. Hoewel ik ook wel zin heb in een weekje Parijs.

Omdat ik eigenlijk vind dat meer mensen virtueel zouden kunnen reizen, maar vaak niet weten hoe ze dat moeten doen loop ik met het idee om misschien een boekje te gaan schrijven hierover. Misschien