Weer op plaats van bestemming: overwegend bewolkt en mild, 5 graden. Koude nacht met nachtvorst.
Weer thuis: overwegend bewolkt, een beetje regen en mild, 6 graden

Jullie hadden nog een dag Antwerpen van me tegoed, maar gisteren en eergisteren had ik andere dingen te doen, zoals fysiotherapie en oliebollen kopen dus kwam ik er niet aan toe. Maar vandaag tijd genoeg om nog een dag in Antwerpen door te brengen. Ik ben nog nooit met oud en nieuw in Antwerpen geweest dus ga straks nog even opzoeken hoe het daar gevierd wordt.
Had ik al verteld hoe Antwerpen aan zijn naam komt? Niet echt natuurlijk, maar volgens de legende en ik ben dol op legendes. Rond de jaartelling leefde er in de buurt van wat nu Antwerpen is een reus, Druon Artigoon. Als schippers over de Schelde wilden varen moesten ze tol betalen aan de reus en als een schipper weigerde te betalen werd zijn hand afgehakt. Een jonge Romeinse krijger, Silvius Brabo, ging in gevecht met Artigoon, won, doodde hem en hakte op zijn beurt diens hand af. Hij wierp hem in de Schelde. De stad werd Antwerpen genoemd naar het ‘hand werpen’. De legende over de reus ontstond waarschijnlijk toen in de 15e eeuw onverklaarbaar grote beenderen werden gevonden, die later walvisbotten bleken te zijn. Op de Grote Markt staat een fontein met Silvius Brabo die de hand van Artigoon weg werpt.

Ondanks dat het vandaag koopzondag is in Antwerpen in verband met “Winter in Antwerpen” en dus alle winkels open (mogen) zijn deed ik net alsof het geen koopzondag was en deed ik wat ik meestal op zondag in Antwerpen deed: naar musea, antiek kijken, misschien naar een kerk en vooral lekker eten.

Weer op plaats van bestemming: bewolkt en fris, 3 graden
Weer thuis: het begon heel koud, maar eindigde best redelijk met 6 graden, maar wel regen.

Een stedentrip rond kerst vond ik altijd heel fijn. Voor kerst of vlak na kerst maakte me niet zoveel uit, ik vond het een prima manier om even iets leuks te doen, ergens anders te zijen vooral even te vluchten voor de kerststress. Mijn laatste verblijf in Antwerpen was ook vlak voor kerst, zo’n 13 jaar geleden, vlak voordat ik de hefstigste schub kreeg en drie maanden voor mijn MS-diagnose. Daarna ben ik nog twee keer een dagje in Antwerpen geweest, maar de laatste keer was voorjaar 2017 en ik realiseer me nu pas dat dat ongeveer twee maanden voor mijn laatste schub was die erg heftig was en sindsdien loop ik met een rollator en is reizen niet te doen en vooral niet leuk meer. Omdat ik Antwerpen best wel mis besloot ik daar nu even een paar dagen naartoe te ‘gaan’.
Ik moest er wel weer even inkomen. Afgelopen zomer ging het bepalen wat ik wilde doen en zien en het vinden van informatie op een gegeven moment bijna vanzelf maar nu moest ik echt weer bedenken hoe ik het aan moest pakken.

Weer op plaats van bestemming: zon, regen en kans op onweer, 21 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 27 graden

Ken je dat, dat je na een fantastische vakantie weer naar huis wil, in je eigen bed wil slapen en gewoon weer terug wil naar je gewone leven? Op dat punt zit ik nu, dus vandaag is voorlopig de laatste dag van mijn virtuele vakantie. Ik ga verder want ik wil nog veel delen, veel gerechten koken, kouing aman en boterige zandkoekjes bakken en ik heb het mooiste van Bretagne nog niet eens gezien. Ik ga alleen niet meer zo lang achter elkaar op vakantie want reizen is vermoeiend maar ik vind het ook erg leuk! Ik wil ook weer over andere dingen schrijven maar daar had ik weinig energie en nam daar de tijd niet voor.

Vandaag ging ik van Morbihan naar Finistère. Ik ging naar Pont-Aven, in de voetsporen van Gauguin, je weet wel de vriend van Van Gogh die al ter sprake kwam in Arles, en naar Kerdruc. Ik was eerst van plan om ook naar Hennebont en Lorient te gaan, maar daar had ik geen zin in. Ik wilde naar Pont-Aven. Maar eerst ging ik nog naar Port-Louis. Eigenlijk had ik daar de vorige keer naartoe willen gaan maar ik vond dat ik genoeg gedaan had.

Weer op plaats van bestemming: overwegend bewolkt, 20 graden
Weer thuis: overwegend zon, 20 graden

Presqu’île de Quiberon, Gourénez Kiberén
Het schiereiland Quiberon steekt 14 km de zee in en was tot in de 11e eeuw een eiland, het strand van het puntje van vaste land loopt door op het puntje van het schiereiland. Net als bij Belle-Île is de westkant, aan de Atlantische Oceaan ruiger dan de kant die aan de baai ligt en ook hier heet de ruige kant Côte sauvage. eigendom van het 
Conservatoire du Littoral en heeft een unieke flora. De oostkust grenst aan de baai van Quiberon loopt over in Mor braz (grote zee), een stuk water dat loopt van het schiereiland Quiberon tot Le Croisic in Loire Atlantique. Het is beschut is tegen erge wind en veel wordt bezocht door zomergasten. Vanaf het vaste land rijdt een trein tot het dorp Quiberon en dat vind ik echt top. Volgens mij is het spoornetwerk in Bretagne sowieso goed. De TGV rijdt ook tot Brest. Er zijn twee gemeenten op het schiereiland: Quiberon en Saint-Pierre-Quiberon, die bestaan uit gelijknamige dorpen en een aantal gehuchten. Quiberon ligt in het zuiden en Saint-Pierre-Quiberon in het noorden van het schiereiland. Tot 1856 was het een gemeente en tot 1653 was er zelfs maar een parochie.

Weer op plaats van bestemming: zon en bewolking, 20 graden
Weer thuis: zon en bewolking, 22 graden

Het is heel raar, alle andere stops aan de kust vond ik heel fijn maar ik kreeg nergens zin om naar de zee te gaan, tot nu. Misschien is dat omdat de Atlantische kust mij meer trekt dan de kust van de Middellandse zee of misschien omdat ik meer van het strand en de kust houd in de herfst dan in de zomer. Ik houd sowieso meer van de herfst dan van de zomer. Ik weet dat het nog geen herfst is, maar het begint wel een beetje zo te voelen. De blaadjes aan de bomen verkleuren (dat heeft meer met de droge zomer dan de herfst te maken), het is koeler buiten, het waait weer wat meer en het licht is anders dan een paar dagen geleden.