Weer op plaats van bestemming: zonnig en heet, 32 graden
Weer thuis: zonnig en warm, 26 graden

Bonjour! Ik ben in Parijs! De lichtstad, stad van de liefde, de modehoofdstad, Paname, Pantin, Pantruche, maar vooral mijn lievelingsstad, hoewel ik ook wel heel veel van Amsterdam houd. Ik ben er uiteraard niet echt. Reizen lukt me niet meer want te vermoeiend, maar het komt aardig in de buurt. Ik ben ook wel blij dat ik nu niet echt in Parijs ben want het is er nu très très chaud!

Parijs is groot, maar toch vrij overzichtelijk en dat heeft vooral te maken met de nummering van de arrondissementen. Het begint in het midden bij het Louvre, dat is het eerste arrondissement. Het tweede arrondissement ligt daarboven en de rest loopt als een soort slakkenhuis om het eerste. Misschien was het handig als ik de arrondissementen op volgorde zou bezoeken, maar er zijn 20 arrondissementen dus dan ben ik wel even bezig en ze zijn niet allemaal even leuk. Ik begon vandaag in het midden en de komende dagen ga ik wel volgens een volgorde door de stad, maar die is niet volgens de nummering van de arrondissementen. Per dag ga ik naar plekken die bij elkaar in de buurt liggen zodat alles beloopbaar is. Zo deed ik dat ook toen ik echt naar Parijs ging, want ik houd van lopen en ging het liefst zo min mogelijk met de metro. Ik had geen hekel aan de metro maar sommige stations zijn zo groot dat je onder de grond meer loopt dan boven en het is er vaak zo absurd warm. Soms is het trouwens wel de moeite waard om metro te gaan want sommige stations zijn erg mooi en dat zal ik ook aangeven.

Ik ga naar supertoeristische plekken en naar plekken waar niet zoveel toeristen komen. Ik doe niet te veel op een dag dus in principe zou je deze virtuele reis ook kunnen gebruiken als je naar Parijs gaat, maar zo is het niet bedoeld. Ik ga naar de plekken die ik leuk vind en sla dus ook een heleboel over. Ik zal de komende dagen wat tips geven, maar ik doe vooral mijn ding. Het is ook alweer 9 jaar geleden dat ik voor het laatst in Parijs was en ik ben nooit zo van de hippe dingen, dus ik weet niet waar je volgens Instagram en influencers naartoe moet, maar mijn tip is: ga daar niet naartoe, want het is het vast niet echte de moeite waard en veel te druk.

Ik kan de geschiedenis van Parijs niet negeren want zoals iedere stad adement Parijs geschiedenis, maar ik ga geen uitgebreide uiteenzetting geven. Mocht je dat leuk vinden zijn er de volgende boeken: Paris, The Secret History van Andrew Hussey, Paris van Edward Rutherfurd. Beide boeken zijn in het Nederlands vertaald en ik moet bekennen dat ik ze nog niet gelezen heb. Als je niet veel tijd hebt om te lezen of iets simpels wil is er de Canon van Parijs van Roel Tanja. Je kan ook, zoals ik, in Wikipedia duiken of, als je niet van lezen houdt, deze filmpjes kijken: Paris Explained, A Complete History of Paris en vooral Why Paris was Build Like a Snail

Île de la Cité
Vandaag ging ik naar de twee eilandjes in het midden van Parijs: île de la Cité en Île Saint-Louis. Ik begon aan de uiterste westpunt van île de la Cité bij de Pont Neuf. De brug heet dan wel de nieuwe brug, maar het is de oudste nog bestaande brug van Parijs. Hij werd tussen 1578 en 1607 gebouwd en was de eerste brug van steen en de eerste brug zonder huizen erop. Op de brug kwamen wel kleine gebouwtjes met winkels in de cirkelvormige uitsparingen, maar die bestaan niet meer. Voor de bouw van de Pont Neuf lagen hier drie kleine eilandjes. Door de bouw werden de eilandjes met elkaar verbonden en bij île de la Citë gevoegd. In 1985 werd de Pont Neuf ingepakt in stof door kunstenaarsduo Christo en Jeanne-Claude. Op dit moment wordt de brug weer ingepakt. De Franse kunstenaar JR transformeert de brug in een gigantisch opblaasbaar rotsblok inclusief grot. Kijk nou wat gaaf! Op 6 juni gaat het open.

Op het puntje van het eiland ligt een schattig parkje: Square du Vert-Galant, waar ik regelmatig op een bankje heb gezeten. Heel bizar, maar er was altijd wel een plekje. Waarschijnlijk ligt het net buiten de route van de meeste toeristen. Het parkje is vernoemd naar Henry IV, Vert-Galant was zijn bijnaam, en zijn standbeeld staat buiten het park. Even verderop is Place Dauphine, het plein van de kroonprins. Ik weet niet hoe het nu is, maar als ik er was was het hier ook vaak vrij rustig, terwijl het zo’n fraai plein is met hele mooie huizen eromheen. Op nummer 15 woonden Simone Signoret en Yves Montand. Toen hier nog een apart eilandje was werden hier mensen terecht gesteld en nummer 26 was de plek van de brandstapel waarop in1314 Jacques de Molay, de laatste grootmeester van de Orde van de tempeliers stierf. Oh en Maigret kwam vaak in een brasserie op het plein.

Volgende stop was de Sainte-Chapelle. De Sainte-Chapelle is een gotische kapel die halverwege de 13e eeuw gebouwd is in opdracht van Louis IX als hofkapel en om de relikwieën van de passie van Jezus, waaronder een stukje van het kruis, te bewaren. Het hangt er een beetje vanaf welke kant je komt maar als vanaf de Quai de Orfèvres (kade van de goudsmeden) komt zie je de Sainte-Chapelle niet meteen want hij staat op de binnenplaats van het paleis van justitie, maar als je dan het poortje doorgaat zie je direct dat het mooi is. Maar dat is nog maar de buitenkant, de binnenkant is nog veel imposanter. De kapel bestaat uit twee verdiepingen. Ik weet nog goed dat ik een aantal jaar geleden de kapel binnenliep en meteen wist waar mijn kleine obsessie voor Franse lelies vandaan kwam. Ik was er wel eens geweest toen ik klein was maar herinnerde me niet dat de wanden van de kapel behangen zijn met Fleurs de lys. Maar dat is nog maar de onderste kapel. Die is prachtig maar als je boven komt .. nou ja kijk zelf maar. Toen ik dit zag wilde ik het liefst op de grond gaan liggen om de ramen te bekijken en ik kreeg tranen in mijn ogen, zo mooi vond ik het.
Naast de Saint-Chapelle zit de ingang van het Palais de Justice en daarnaast de Conciergerie. Hier stond het Palais de la Cité, het oudste paleis van Parijs, en de Conciergerie was daar onderdeel van. Het Palais de la Cité werd vanaf de 10e eeuw gebouwd, verstevigd en aangepast door de Karolingische vorsten die toen aan de macht waren in Parijs. De Conciergerie werd pas aan het begin van de 14e eeuw gebouwd in opdracht van Philippe IV. De Conciergerie heet conciergerie omdat het de zetel was van de beheerder van het paleis, de concierge, vandaar de naam. In 1358 verhuisde de koninklijke familie naar het Louvre en vanaf 1391 werd de Conciergerie een gevangenis. Tijdens de Franse revolutie heeft Marie Antoinette hier gevangen gezeten totdat ze naar de guillotine op Place de la Concorde gebracht werd. Van buiten ziet de Conciergerie er echt uit als een middeleeuws paleis en van binnen eigenlijk ook. Ik ben er zelf nooit in geweest maar afgaande op de foto’s vind ik het, denk ik, wel mooi en het lijkt me heel fijn om daar rond te lopen op een hete dag als vandaag.

Op de hoek van Quai de l’Horloge en Boulevard du Palais zit de Tour de l’Horloge, de klokkentoren van het Palais de la Cité. De eerste klok werd in 1370 gemaakt door Henri le Vic, een klokkenmaker uit de Lorraine, in opdracht van Charles V. Het was de eerste openbare klok van Parijs. Nu kan iedereen de hele dag zien hoe laat het is op een horloge of telefoon, maar vroeger was dat natuurlijk niet zo. Ik realiseer me nu pas ik nooit meer straatklokken zie. Die zijn, net als telefooncellen, waarschijnlijk verdwenen omdat er geen behoefte meer aan is. Terug naar de klokkentoren. Naast de klok staan twee vrouwen die Wet en Rechtvaardigheid voorstellen wat verwijst naar het gebouw waar de klok op zit: het Palais de Justice.

Op Place Louis Lépine is iedere dag de grootste bloemen- en plantenmarkt van Parijs te vinden, de Marché au Fleurs, behalve op zondag want dan worden er vogels verkocht. Ik ging hier altijd een kijkje nemen en vond het heerlijk om rond te lopen tussen de stallen met bloemen en planten. De vogeltjes op zondag vond ik iets minder fijn.
Bij de markt staan ook twee fonteinen. Dit zijn fontaines Wallace. Er staan in Parijs meer dan 100 van dit soort fonteinen die geplaatst werden zodat iedereen altijd beschikking had over schoon water om te drinken. Mooi gebaar en ik vind de fonteinen ook mooi.

Hierboven schreef ik dat sommige metrostations de moeite waard zijn en het metrostation Cité is er daar een van. De ingang is tegenover de Marché aux fleurs en heeft nog de originele gietijzeren entree van Guimard. Op het perron hangen mooie ronde lampen waardoor er een nostalgische sfeer hangt.
Voor de Notre-Dame ligt een groot plein waar het altijd heel druk is en waar het heel warm kan zijn als je in de rij moet staan om de kathedraal binnen te komen. Onder het plein is een archeologische crypte met opgravingen van Gallo-Romeinse gebouwen en straten. Ik ben er nooit geweest, maar heb er wel foto’s van gezien. Mij trekt het niet zo, maar dat is puur persoonlijk.
Zo’n vijftig meter voor de ingang van de Notre-Dame ligt iets wat ik wel leuk vind. Het is maar klein en als je het niet weet zie je het vast niet: een achthoekig bronzen plaatje met pijltjes. Dit is het Point Zero des routes de France van waaruit de wegen vanuit Parijs werden berekend. Het stelt weinig voor, maar ik vind het leuk. Later ga ik, waarschijnlijk, nog andere bronzen plaatjes tegenkomen.
En dan de Notre-Dame, of voluit Cathédrale Notre-Dame de Paris. Ik ben zo blij dat hij volledig gerestaureerd en weer open is. Ik heb het vermoeden dat je nu vooraf moet reserveren om de kerk te bezoeken en het is sowieso slim om vroeg te gaan zodat er nog geen hordes mensen rondlopen want dan heb je de tijd om alles in je op te nemen. Eigenlijk vind ik stiekem de gevel het mooiste van de kerk. Er is zoveel te zien: het timpaan, de torens, het roosvenster en de beelden van de koningen (replica’s) die tijdens de Franse revolutie onterecht aangezien werden voor de koningen van Frankrijk. Ok, de binnenkant is ook mooi, maar ik vind de binnenkant van hele grote kerken en kathedralen vaak wat saai. Architectonisch vind ik de Notre-Dame wel heel interessant. Ik heb er een college over gehad tijdens een cursus kunstgeschiedenis van Parijs gehad en dat vond ik erg interessant en ook erg veel informatie.

Achter de Notre-Dame ligt een klein parkje waar ik vaak onder de bomen kan zitten met een ijsje (hier kom ik straks op terug).

Achter het parkje is de Pont Saint-Louis naar Île Saint-Louis. en dan is het nu tijd voor een legende, want daar houd ik van: op de brug ligt een vloek! Eeuwen geleden leefden er zigeuners op de punt van Île de la Cité. Deze zigeuners werden door de geestelijken van de kathedraal verbannen van het eiland, waarschijnlijk na een ruzie over het katholieke geloof. Ze voeren per boot de rivier over en spraken een vloek uit over de brug waar ze onderdoor voeren. In totaal zijn er vijf bruggen tussen de twee eilandjes zonder reden ingestort. De huidige brug ligt er pas, of moet ik zeggen al, 56 jaar.

Ik vind Île Saint-Louis een leuk eilandje. Aan de hoofdstraat van dit eilandje zitten leuke winkels en restaurantjes. Het is (of was) minder toeristisch dan Île de la Cité al kan er voor de winkels Berthillon best een rij staan, maar daar hebben ook wel heel erg lekker ijs. Mijn lievelings was bloedsinaasappelsorbet. Ik haalde daar altijd een ijsje, zelfs als ik er in de winter was en at dat dus altijd op in het parkje achter de Notre-Dame.

Vroeger waren er twee eilanden Île Notre-Dame, hier vonden terechtstellingen plaats en Île aux Vaches, hier liepen echt koeien bestemd voor de bewoners van Île de la Cité. In 1614 werd het kanaal tussen de twee eilanden gedempt en ontstond Île Saint-Louis. De naam was een eerbetoon aan Louis IX. Op het eiland kwam een planmatige aangelegde wijkt liggen en er werden herenhuizen (hôtels particuliers) gebouwd voor de elite en wat dat betreft is er weinig veranderd. Sommige panden zijn nog steeds privé bezit. Hotel Lambert is daar een goed voorbeeld van. Dit pand was eigendom van of werd bewoond door onder meer ChopinGeorge Sand, Delacroix, Voltaire en de Rothchilds en nu is het eigendom van de broer van de Emir van Qatar. Een ander beroemd hôtel is Hôtel de Lauzun, waar Charles Baudelaire, een van mijn favoriete dichters, een appartement huurde en de Club des Hashischins begon waar onder meer Victor Hugo, Honoré de Balzac en Alexandre Dumas vaak kwamen. Het eilandje is maar klein maar de panden zijn mooi en vooral de deuren vond ik erg de moeite waard.

Ik vond dit best een relaxed eerste dagje in Parijs. Als ik er nu echt was zou ik ergens op een terras van een niet toeristisch restaurantje iets gaan eten of ergens wat te eten halen en ergens op een kade langs de Seine gaan zitten.
Ik zou nu kunnen zoeken of ik Les Amants du Pont Neuf ergens kan kijken, maar ik ben wat moe dus wil op tijd naar bed. Morgen weer een dag

Eten
Vanmiddag at ik een jambon-beurre en vanavond maakte ik steak-frites zonder de frites, want ik vond het te warm om de oven aan te zetten. Maar ik maakte wel een fijne simpele salade van kropsla, tomaat, olie, azijn en een beetje zout. Ik had ook béarnaise bij de steak en een flan toe

Vandaag gebruikt
Île de la Cité https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%8Ele_de_la_Cit%C3%A9
Pont Neuf https://fr.wikipedia.org/wiki/Pont_Neuf
Place Dauphine https://nl.wikipedia.org/wiki/Place_Dauphine
Sainte-Chapelle https://nl.wikipedia.org/wiki/Sainte-Chapelle
Conciërgerie https://nl.wikipedia.org/wiki/Conciergerie, https://www.paris-conciergerie.fr/decouvrir/histoire-de-la-conciergerie
Tour de l’Horloge https://fr.wikipedia.org/wiki/Tour_de_l’Horloge_du_palais_de_la_Cit%C3%A9
Marché aux fleurs https://fr.wikipedia.org/wiki/March%C3%A9_aux_fleurs_Reine-Elizabeth-II
Fontaines Wallace https://fr.wikipedia.org/wiki/Fontaine_Wallace
Mooiste metrostations Metro Stations : Les Plus Belles De Paris!
Point zero https://fr.wikipedia.org/wiki/Point_z%C3%A9ro_des_routes_de_France
Notre-Dame https://nl.wikipedia.org/wiki/Notre-Dame_van_Parijs
Île Saint-Louis The Île Saint-Louis: An Island Gem in the Heart of Paris | Bonjour Paris

Wandelingen
Google streetview

Gidsen
Capitoolgids Parijs

Aan het lezen
Gisterochtend heb ik De doden van de Pont Neuf van Alex Lépic uitgelezen. Aardig boek vooral omdat je bijna door Parijs loopt, maar het plot vond ik wat mager en de vertaling vond ik belabberd. Nu ben ik Parijs Nu van Simon Kuper aan het lezen en dat vind ik wel een heel fijn boek.