Weer op plaats van bestemming: zon en heet 34 graden
Weer thuis: zon en heet 30 graden maar in huis was het maar 25 graden

Ik begon vandaag bij de Pont Saint-Michel en ik kon twee kanten op: richting Quartier Latin of richting Saint-Germain-des-Près. Ik koos voor Saint-Germain-des-Prèa en omdat het vandaag zo warm was besloot ik het rustig aan te doen. Thuis heb ik vooral op mijn bed gehangen, mijn slaapkamer is koeler dan de woonkamer, en virtueel ben ik naar musea, kerken en een park geweest. Daar was het vast nog wel een beetje uit te houden. Het klinkt veel, maar het viel best mee.

Saint-Germain-des-Prés
Als je de naam van deze wijk vertaald krijg je sint Germanus van de weiden. Die weiden waren er ook echt. Tot in de 17e eeuw overstroomde dit deel van de stad nog wel eens als de Seine buiten zijn oevers trad en daarom was dit deel van de stad nauwelijks bebouwd maar waren er velden. Germain was bisschop van Parijs en leefde in de 6e eeuw. In de wijk staat een kerk die dezelfde naam heeft en daar ging ik ook naartoe maar dat komt zo.
Saint-Germain-des-Près is altijd een wijk geweest van de welgestelde elite, maar ook van kunstenaars, mode ontwerpers, schrijvers en filosofen en dat is het nog steeds. Er zijn vooraanstaande scholen te vinden waar veel politici en andere belangrijke personen gestudeerd hebben (Science Po en deel van de Université de Paris) en de kunstacademie is er ook te vinden. Verder hebben verschillende modehuizen er een winkel.

Vanaf de Place Saint-Michel had ik Rue Danton of de Boul’ Mich’ (bijnaam voor de Boulevard Saint-Michel) en daarna Boulevard Saint-Germain kunnen nemen maar dat deed ik niet. Ik nam Rue Saint-André-des-Arts en daarna Rue de Buci. Dit zijn hele smalle straatjes waar het vooral vroeg op de dag meestal niet zo druk is. Rue de Buci vond ik wel leuker en is minder toeristisch dan Rue Saint-André-des-Arts. Iets ten zuiden van Rue Saint-André-des-Arts ligt Cour de Rohan. Dit is een klein hofje uit de 15e eeuw dat werd gebouwd als onderkomen van de aartsbisschoppen van Rouen (Rohan is verbastering van Rouen). In de 16e eeuw liet Henry II er een huis bouwen voor zijn maitresse Diane de Poitiers. Cour de Roan ligt aan Cour de Commerce Saint-André, een heel smal straatje met restaurants en een paar heel dure winkels.
Ik liep Rue de Buci niet helemaal uit maar ging rechtsaf Rue de Bourbon le Château in. De naam van dit straatje is bijna langer dan het straatje zelf en ik ontdekte dat het stamcafé van het hoofdpersonage van het boek dat ik eergisteren uitlas (De doden van de Pont Neuf) echt bestaat en op de hoek van dit straatje zit. Maar dat was niet de reden waarom ik dit straatje nam. De reden was dat ik nu eindelijk eens naar Place Furstemberg wilde. Dit wordt vaak het het mooiste pleintje van Parijs genoemd. Ik was er nog nooit geweest maar wilde er al wel eerder, op een koude regenachtige namiddag naartoe, maar toen kon ik het niet vinden. Ik had ook geen kaart bij me en Google maps werkte ook niet. Ik vond het een leuk pleintje, maar ik weet mooiere in Parijs. Ik vind het wel leuk dat ik het nu toch gezien heb. Ik zag wel op Google dat het er vandaag heel erg druk was, dus ik vraag me af of ik het in het echt ook zo leuk had gevonden. Virtueel reizen kan wat dat betreft erg fijn zijn. Het straatje waar het pleintje op ligt, Rue de Furstemberg vond ik ook de moeite waard, vooral toen ik er over las. En zo kwam ik er achter dat Eugène Delacroix in het straatje heeft gewoond en dat in zijn atelier nu het Musée National Eugène Delacroix zit. Het museum heeft een mooie site waar de collectie op staat. Ik vind dat zo fijn! Op YouTube staat ook een aantal filmpjes over het museum zodat ik ook echt een kijkje binnen kon nemen.

Op en in de buurt van Boulevard Saint-Germain zit een aantal wereldberoemde café’s, waar nog beroemdere gasten kwamen. La Procope, het oudste café van Parijs (1686) waar tijdens de revolutie Robespierre, Danton en Marat kwamen en later Voltaire, Benjamin Franklin,Honoré de Balzac en Victor Hugo. Les Deux Magots (1884), hier kwamen Paul Verlaine, Arthur Rimbaud en later André Malraux, schrijvers Ernest Hemingway, Albert Camus, James Joyce, Bertolt Brecht, James Baldwin, schilder Pablo Picasso en nog later tv-kok Julia Child. Café de Flore (1887), hier kwamen de schilders en beeldhouwers André Derain, Diego en Alberto Giacometti, Ossip Zadkine en Pablo Picasso. Tenslotte Brasserie Lipp (1880), waar vooral politici kwamen en komen. Deze brasserie reikt ieder jaar de Prix Casez uit, een literaire prijs die in het leven is geroepen om auteurs onder de 40 die nog nooit een prijs hebben ontvangen te belonen en die als een soort springplank voor hen moet dienen.
Of ik ooit in een van deze café’s ben geweest? Volgens mij niet en ik zou er ook niet snel gaan eten want de prijzen zijn best hoog en de reviews zijn niet altijd goed. Een kop koffie drinken kan natuurlijk wel altijd want de interieurs zijn wel mooi.

Musée d’Orsay is een van mijn favoriete musea van Parijs en ik ben er vaak geweest. Ik vind niet alles wat er hangt en staat mooi, maar het is zo groot dat ik daar gewoon voorbij liep. Ik vond het gebouw altijd al de moeite waard om naar binnen te gaan. Je ziet nog goed dat het ooit een station was. Dit is ook weer zo’n museum dat zo vriendelijk is om de collectie op hun site te zetten zodat ik vandaag weer alles kon bekijken. Mijn favorieten zijn bij de beelden de ijsbeer van François Pompon en Jeune Tarentine van Alexandre Schoenewern, bij de schilderijen zijn het Le Déjeuner sur l’herbe van Eduard Manet, Les raboteurs de parquet  van Gustave Caillebotte, Labourage nivernais van Rosa Bonheur en Bal du moulin de la Galette van Gustave Renoir. Rond de laatste is nu een tentoonstelling in het museum. Ik houd ook van alle art nouveau meubels en objecten. Het is wel vaak heel erg druk in dit museum.

Rue du Bac is een van dè straten voor foodies in Parijs en het is een van mijn favoriete straten in Parijs. Ik heb hier fantastisch gebak gekocht bij La Patisserie des Rêves (bestaat niet meer) eng goede bonbons gekocht bij Jacques Genin en heerlijk geluncht bij een bistro tussen de Fransen. ,Maar je kan in deze straat ook andere dingen dan eten. Er zitten dure winkeltjes en er zit een heel speciale winkel, Deyrolle, een rariteitenkabinet met genaturaliseerde dieren, schelpen en stenen die je kan bewonderen en kopen. Al is het misschien niet zo handig om een leeuw of een kraanvogel mee te nemen in de Thalys.
Aan het eind van de straat zitten twee fantastische en erg dure warenhuizen. Bij Le Bon Marché Rive Gauche kan je kleding, parfum, sieraden en woonspullen kopen. Het is een mooi gebouw en vooral rond kerst is het erg leuk om er rond te lopen. Aan de overkant zit La Grande Epicerie en dat vind ik veel specialer. Het is een warenhuis met alleen maar eten en verwante producten. Hier werd ik altijd heel erg hebberig en wilde ik alles kopen. Ik zou hier nu ook iets te eten gekocht hebben om mee te nemen naar mijn volgende stop: Jardin du Luxembourg. Ik vond het altijd erg fijn om een beetje rond te dwalen in dit park en ik kon uren op een stoeltje (die overal in het park staan) zitten en je kan er heerlijk picknicken. Toen ik heel klein was vond ik het leuk om een zeilbootje in de vijver te laten varen en toen ik volwassen was kon ik uren naar de bootjes kijken. Dat is toch geluk?!

Terzijde: de Vrijheidsbeelden
In Parijs zijn vier, ja vier!, vrijheidsbeelden. New York kreeg het Statue of Liberty, ontworpen door Bartholdi, als geschenk van de stad Parijs. Een kopie (4,5 meter) van het ontwerp stond altijd in de tuin van Palais du Luxembourg, maar is inmiddels verhuisd naar Musée d’Orsay. Een iets grotere (11,2 meter) staat in de kapel van Musée des Arts et Métiers, voor de ingang nog een iets kleinere en de grootste (11,5 meter) staat op het Île aux Cygnes, ter hoogte van de Pont Grenelle. Leuk weetje: het beeld in New York, dat geheel uit koperen platen bestaat, is bevestigd aan een geraamte ontworpen door Gustave Eiffel. Het Vrijheidsbeeld is ontworpen door de Franse beeldhouwer Frederic Bartholdi en zijn moeder, Charlotte Bartholdi, zou model hebben gestaan, maar er wordt ook gezegd dat het zijn geliefde en latere vrouw, Jeanne-Emilie Bartholdi, is geweest en weer andere zijn ervan overtuigd dat de godin Hera Bartholdi heeft doen inspireren. Buiten de maat om zijn er ook verschillen. In New York staat op het boek dat ze vasthoud de datum 4 juli 1776, de datum van de Amerikaanse Onafhankelijksverklaring. Bij Pont Grenelle staan er twee data, n4 juli 1776 en 14 juli 1789, de dag van de Franse Revolutie. Die in het Musée d’Orsay heeft op het boek 15 november 1889 staan, de datum waarop de dame bij Pont Grenelle werd ingehuldigd.

Morgen (en misschien overmorgen ook) blijf ik thuis want ik heb andere dingen te doen.

Eten
Omdat ik jaren geleden heel lekker confit de canard at at ik dat vanavond ook en omdat het morgen toch veel koeler wordt dan vandaag en het niet eens zo warm was in huis vandaag slingerde ik ook de oven aan zodat ik friet kon bakken. Ik vond ook nog een doosje macarons in de vriezer dus die had ik als toetje.

Vandaag gebruikt

Saint-Germain-des-Prés https://en.wikipedia.org/wiki/Saint-Germain-des-Pr%C3%A9s
Rue de Furstemberg https://fr.wikipedia.org/wiki/Rue_de_Furstemberg
Musée National Eugène Delacroix https://www.musee-delacroix.fr/fr/collection/toute-la-collection/, https://www.youtube.com/results?search_query=musee+delacroix
Église Saint-Germain-des-Pres https://en.wikipedia.org/wiki/Saint-Germain-des-Pr%C3%A9s_(church)
Église Saint-Sulpice https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89glise_Saint-Sulpice_de_Paris
Overdekte markt in Rue Marbillon Marché Alimentaire Saint-Germain
La Procope https://fr.wikipedia.org/wiki/Caf%C3%A9_Procope
Les Deux Magots https://fr.wikipedia.org/wiki/Les_Deux_Magots
Café de Flore https://en.wikipedia.org/wiki/Caf%C3%A9_de_Flore
Brasserie Lipp https://fr.wikipedia.org/wiki/Lipp
Musée D’Orsay https://www.musee-orsay.fr/en
Deyrolle https://deyrolle.com/en
Jardin du Luxembourg https://jardin.senat.fr/en.html

Wandelingen
Google streetview

Gidsen
Capitoolgids Parijs

Aan het lezen
Parijs Nu van Simon Kuper