Stedentrip Parijs dag 4: Le Marais deel 1

Weer op bestemming: bewolkt, 23 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 23 graden

Vandaag begon ik heel rustig met ontbijt op bed (pain perdu van brioche met kaneeldadelboter en aardbeien), en een boek, de kat naast me en op de achtergrond de spotifyafspeellijst Les plus belles chansons van Leo Blokhuis. Het is tenslotte zondag.  Daarna ging ik naar de andere kant van de Seine. Volgens mij zeg ik iedere dag wel een keer dat iets mijn favoriete iets is en daar ga ik vandaag lekker mee door want vandaag ging ik naar mijn lievelings wijk in Parijs: de Marais.

Ik zat een keer in een hotel in de Marais in een chambre de bonne en toen maakte ik deze foto

Ik besloot vanochtend te kijken wat er in de Gids voor Parijs van Jan Brusse over deze wijk staat maar de Marais staat er helemaal niet in. Nu is de Marais een van de hipste wijken van Parijs maar dat is anders geweest. Tot halverwege de jaren 60 was de Marais een verwaarloosde volkswijk.  Dankzij minister andré malraux en zijn loi malraux uit 1962 werd de wijk aangepakt, opgeknapt en nieuw leven ingeblazen. Zonder deze wet was de wijk waarschijnlijk grotendeels afgebroken en dat was  heel erg jammer geweest.

Ik begon bij het Hôtel de Ville, het stadhuis van Parijs. Het is een enorm gebouw dat een heel blok beslaat. In 1533 gaf koning François I opdracht aan de architecten Dominique de Cortone en Pierre Chambiges een nieuw stadhuis te bouwen in Renaissance stijl. Het gebouw was pas in 1628 klaar. Het plein voor het Hôtel de Ville was berucht vanwege de terechtstellingen die er plaatsvonden. In 1871 werd het stadhuis in brand gestoken tijdens conflicten tijdens de Commune de Paris. De 16e eeuwse façade werd hersteld maar vanbinnen kreeg het een andere indeling en kreeg de stijl van de jaren 1880. De beelden op de façade zijn ook van na de brand. Het doet nog steeds dienst als stadhuis maar is ook te bezichtigen.

Ik ben er nooit in geweest en nu ben ik er ook alleen voorbij gelopen. Ik had nog veel te doen vandaag.

Naast het Hôtel de Ville zit het beroemde warenhuis La Samaritaine. Het werd gebouwd in 1866 opdracht van Ernest Cognacq en de winkel werd geleid door zijn vrouw Marie-Louise Jaÿ (die komen we straks nog een keer tegen). Sinds 2001 is het in bezit van Louis Vuitton Moët Hennessy. In 2005 sloot het en het heropende in 2021 na een lange en flinke renovatie waarbij een deel van de 19e eeuwse gevel werd afgebroken. Ik vond het een mooi warenhuis, maar het leukste vind ik de etalages met kerst en het uitzicht vanaf het dak.

Vanaf hier ging ik lekker rondzwerven door de Marais. Vinden jullie het heel erg als ik verder niet altijd een historische beschrijving van plekken geef? Want anders ben ik volgende week nog niet klaar 🙂 Ik ging naar Ėglise Saint-Gervais-Saint-Protais een Gotische kerk met de oudste classicistische gevel van Parijs die werd vernoemd naar Gervade en Protase, twee Romeinse soldaten die werden gemarteld door Nero.

Ik liep door Rue des Barres naar boven. Dit vind ik een van de meest fotogenieke straatjes van Parijs. In 1250 heette dit straatje ruelle aux Moulins-des-Barres wat verwees naar de molens die in of op de Seine stonden, les Barres de la Seine. Vanaf 1293 werd het straatje ruelle des Moulins-du-Temple genoemd omdat de molens toen eigendom waren van de Tempeliers. In de 17e eeuw kreeg het officieel de naam Rue des Barres. In het straatje stond het Hôtel des Barres dat in de 14e eeuw bewoond werd door de minnaar van koningin Isabeau van Beieren. Vanaf de 14e eeuw. Vanaf de 14e eeuw tot aan de 18e eeuw waren er een broeder- en nonneklooster aan het straatje. Op de hoek van Rue Grenier sur l’Eau staan nog middeleeuwse vakwerkershuizen.

Hôtel de Sens 15 e eeuws stadspaleis van de aartsbisschoppen van Sens. Parijs werd pas in 1622 een aartsbisdom. Daarvoor was de hoofdstad afhankelijk van het 
aartsbisdom Sens. Ergens in een van de buitenmuren zit nog een kanonskogel van toen het hôtel in 1830 beschoten werd tijdens de Julirevolutie. Nu zit de bibliotheek van schone kunsten in het hôtel.

Even verderop ligt le Village Saint-Paul. In dit labyrint van steegjes en straatjes zitten leuke winkels, ateliers, restaurantjes en er zit een klein goochelmuseum. Aan het noorden van dit buurtje staat Église Saint-Paul-Saint-Louis. Deze jezuïetenkerk werd tussen 1627 en 1643 gebouwd in opdracht van Louis XIII. Het was de eerste kerk in Parijs die gebouwd werd in de barokstijl. De architecten Etienne en François Derand, werden geïnspireerd door de Chiesa del Gesù in Rome en dat is te zien. In 1762 werden de jezuïeten na een conflict met de koning door het Parlement van Parijs uit Frankrijk verbannen en  kerk werd overgedragen aan een andere religieuze orde, de Congregatie van Frankrijk of Génofévains. De schilder Delacroix maakte het schilderij ‘Christus in doodsstrijd op de Olijfberg‘ voor de kerk. Tot voor kort hing het schilderij links van het altaar maar nu hangt er een vervangend exemplaar omdat het origineel voor lange tijd in bruikleen is gegeven aan het Metropolitan Museum of Art in New York. Hoogtepunt vond ik de versierde gewelven van de kerk.

Hôtel de Sully kan je niet missen want het staat met koeienletters boven de poort, je moet alleen wel even het poortje door en dat kan helaas niet met street view. Hôtel de Sully werd tussen 1624 en 1630 gebouwd, met tuinen en een oranjerie, voor de rijke financier Mesme Gallet. De locatie werd gekozen om toegang te geven tot Place Royal – tegenwoordig het Place des Vosges. Alleen Gallet was een dwangmatige dobbelspeler en hij verloor zijn fortuin met gokken. Hij moest het onafgewerkte hotel aan Jean Habert de Montmagny, een van zijn schuldeisers die het herenhuis voltooide en in 1634 doorverkocht aan Maximilien 
de Béthune, hertog van Sully en daarom heet het Hôtel de Sully. De hertog gaf opdracht tot de interieurdecoratie, die tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven. In de 
19e eeuw  werd het gebouw, net als andere particuliere herenhuizen in de wijk Marais, opgedeeld in appartementen en winkels. Nu zit het het Centre des monuments nationaux in hetb hôtel maar het ook te bezichtigen.

Place des Vosges heette in toen het aan het begin van de 17e eeuw werd aangelegd Place Royal. Henry IV gaf in 1605 opdracht tot de aanleg van het plein (ja het is een plein, geen park of tuin) maar hij heeft het nooit af gezien want hij werd in 1610 vermoord. Het plein werd tussen 5 en 7 april 1612 ingehuldigd met toernooien en andere feestelijkheden ter gelegenheid van de dubbele verloving van koning Louis XIII met Anna van Oostenrijk en van Elisabeth van Bourbon, de zuster van de koning, met de toekomstige koning Filips IV van Spanje. Saillant detail: de koning was toen elf jaar oud; zijn zwager was zeven. Om Place des Vosges staan hoge huizen met gaanderijen. Deze huizen werden bewoond door de adel. In 1612 lag er in het centrale deel van het plein zand zodat er toernooien gehouden konden worden. In 1682 werd er een tuin in Franse stijl aangelegd. Het centrale plein heet nu Square Louis XIII en op het plein staat een beeld van de man.

De schrijver Victor Hugo woonde van 1832 tot 1848 op de tweede verdieping van dit voormalige Hôtel Rohan-Guéménée aan Place des Vosges. Een aantal kamers waaronder zijn werkkamer is gerestaureerd en is nu een museum. Wat vind ik het jammer dat ik daar nooit geweest ben want het ziet er heel mooi uit! Hij schreef trouwens het grootste deel van Les Miserables in dit huis (het boek, niet de musical die daarop gebaseerd is).

Na Place des Vosges ging ik linksaf de Rue des Francs-Bourgeois in. Deze straat is voor een deel de scheidslijn tussen twee arrondissementen. De even nummers liggen in het 3e en de oneven nummers in het 4e arrondissement. De naam komt van de armenhuizen die in deze straat werden geopend voor mensen die vanwege hun armoede van belastingen waren vrijgesteld. In deze straat kan je heerlijk winkelen en er zitten ook twee interessante musea. Het Musée Carnavalet is het museum van de geschiedenis van Parijs. Het is gevestigd in het Hôtel de Carnavalet en het Hôtel Le Peletier. De kamers zijn ingericht volgens perioden van de Parijse geschiedenis wat ik leuk en origineel vond. Maar ik vond het wel een beetje veel, het is ook behoorlijk groot. Het andere museum is Musée Cognacq-Jay. Ok het ligt niet echt aan de Rue des Francs-Bourgeois, maar net om het hoekje in Rue Elzevir. Het museum is gevestigd in Hôtel de Donon wat het echtpaar Coqnacq-Jay kocht om hun kunstverzameling onder te brengen. De collectie van dit museum was ook niet echt mijn ding al kon ik de Canaletto erg waarderen. Nog een museum dat mij niet kon behagen was het Musée Picasso in Rue de Thorigny. Ik was daar nadat het gebouw net opgeknapt was en ik moet zeggen Hôtel Salé is een heel mooi gebouw, maar de collectie kon mij niet boeien. Maar dat is mijn persoonlijke mening.

Het is alsnog een beetje veel dus splits ik de Marais op in twee delen en ga ik morgen (of overmorgen terug voor de tweede helft.

Ter afsluiting, ik houd heel erg van groen in de stad en ondanks dat de Marais een van de dichtstbevolkte wijken van Parijs is zijn er veel kleine parkjes, tuinen en speeltuintjes waar je over het algemeen heerlijk op een bankje een boekje kan lezen, een sandwich kan eten of gewoon kan luieren. Dit zijn mijn favorieten:
Square Léopold-Achille en het naastgelegen Square George Cain, de tuin van de Archives Nationales, Place de Vosges en de Jardin des Rosiers Joseph Migneret


En nog even dit: ik vertelde gisteren toch dat ik een keer konijntje had geteld in Musée de Cluny. Ik vond vanmiddag deze foto en hier zijn er twee.

Eten
Ik at vanavond broodje falafel met een enorme rauwkostsalade en ik leg morgen uit waarom.

Vandaag gebruikt
Hôtel de Ville https://nl.wikipedia.org/wiki/Stadhuis_van_Parijs
Commune de Paris https://nl.wikipedia.org/wiki/Commune_van_Parijs_(1871)
La Samaritaine https://nl.wikipedia.org/wiki/La_Samaritaine
Ėglise Saint-Gervais-Saint-Protais https://nl.wikipedia.org/wiki/%C3%89glise_Saint-Gervais-Saint-Protais
Rue des Barres https://fr.wikipedia.org/wiki/Rue_des_Barres
Hôtel de Sens https://fr.wikipedia.org/wiki/H%C3%B4tel_des_archev%C3%AAques_de_Sens
Le village Saint-Paul https://levillagesaintpaul.com/
Église Saint-Paul-Saint-Louis https://en.wikipedia.org/wiki/Saint-Paul-Saint-Louis
Hôtel de Sully https://fr.wikipedia.org/wiki/H%C3%B4tel_de_Sully, https://www.hotel-de-sully.fr/en
Place des Vosges https://nl.wikipedia.org/wiki/Place_des_Vosges
Maison de Victor Hugo https://www.maisonsvictorhugo.paris.fr/en/paris
Rue des Francs-Bourgeois https://fr.wikipedia.org/wiki/Rue_des_Francs-Bourgeois
Musée Carnavalet https://nl.wikipedia.org/wiki/Mus%C3%A9e_Carnavalet, https://www.carnavalet.paris.fr/
Musee Cognacq-Jay https://en.wikipedia.org/wiki/Mus%C3%A9e_Cognacq-Jay, https://www.museecognacqjay.paris.fr/
Musée Picasso https://nl.wikipedia.org/wiki/Mus%C3%A9e_Picasso_(Parijs), https://www.museepicassoparis.fr/
Parkjes en tuinen https://www.parismarais.com/en/discover-the-marais/events-in-the-marais/the-marais-gardens.html

Wandeling
Google Street view

Gidsen
Capitoolgids Parijs

Aan het lezen
Ik ben nog steeds Hemingway aan het lezen, het leest minder snel dan ik had verwacht

Virtuele vakantie, laatste dag in Italië: Cinque Terre

Weer op plaats van bestemming: overwegend zon, 29 graden
Weer thuis: overwegend zon, 23 graden

Vandaag geen kerken of musea maar een wandeling langs de kust door het Nationaal park Cinque Terre. Cinque Terre bestaat uit vijf dorpen langs de Italiaanse kust in Ligurië. Van noord naar zuid zijn dat Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola, Riomaggiore. Ik bezocht ze van zuid naar noord.
Omdat ik de Amalfikust wat vond tegenvallen had ik me erop voorbereid dat ik Cinque Terre ook saai zou vinden, maar niets was minder waar. Ok, er is niet heel veel te doen, maar de dorpjes zijn mooi en je kan de hele route “lopen” via Google maps.

Foto van susanne906 via Pixabay
Lees verder

Virtuele reis: Rome dag 3

Weer op plaats van bestemming: warm en zonnig, 31 graden
Weer thuis: koel, zonnig en af en toe een bui, 19 graden

Vandaag ben ik gaan lopen. Niet alleen in Rome maar ook in Amsterdam heb ik een stukje gelopen omdat ik ontzettende spierpijn in mijn onderrug had na de training met de fysiotherapeut van gisteren waardoor ik niet te lang kon zitten. En dat kwam mooi uit want daardoor kon ik niet zo veel zoeken op internet om stukken over geschiedenis enzovoort te schrijven. Ik merk namelijk dat ik afdwaal van wat ik van plan was om te schrijven. Ik schrijf steeds meer feiten over de plekken die ik bezoek en steeds minder wat ik er eigenlijk van vind. Dit zal vast vaker gebeuren en ik weet niet of het erg is want ik vind geschiedenis en kunst ook erg interessant, maar het was niet echt de bedoeling.

Lees verder