Weer op bestemming: deels zonnig, 27 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 23 graden

Het voelde als een feestje om een tweede dag door de Marais te lopen. Ik weet dat het er nu in het echt een wijk is waar veel toeristen komen, meer dan toen ik er was, maar ik denk dat je er nog wel rond kan dwalen en een beetje het Parijs van de Parijzenaars kan ervaren, als je dat wil tenminste en mij lukte het en daar werd ik heel blij van.

Wat ik zo leuk vind aan de Marais zijn de namen van de straten en pleinen. Vaak moest ik opzoeken waar ze vandaan komen. Ik vind ze soms mythisch en ze spreken tot de verbeelding. Maar vaak zijn ze heel logisch, maar wel heel mooi. Zo begon ik vandaag in -Rue des Hospitalières Saint-Gervais, vernoemd naar de zusters van het Saint-Gervaisklooster en daarna liep ik over Parvis des 260-Enfants, voorplein van de 260 kinderen, vernoemd naar de 260 joodse leerlingen van de openbare basisschool Hospitalières-Saint-Gervais die vanaf deze plek in 1942 werden gedeporteerd. De basischool bestaat nog steeds. Ik liep door Rue du Marché des Blancs Manteaux, naast dit straatje zitten oude markthallen en blancs manteaux verwijst naar de habijten van de Augustijner monniken die verderop hun klooster hadden, en toen kwam ik in Rue Vieille du Temple, de straat van de oude tempel. Sommige huizen in deze straat hebben hele mooie deuren en versieringen aan de gevel. Aan Rue Vieille du Temple zit het doodlopende zijstraatje Rue du Trésor, een schattig straatje met een bijzondere naam. In 1882 was er het plan om Rue Vieille du Temple en Rue des Écouffes met elkaar te verbinden door een straatje aan te leggen. Om dit straatje aan te kunnen leggen werd Hôtel d’Effiat afgebroken. In de ruïnes van het hotel vond men een koperen vaas ontdekt met 
gouden munten  uit de 14e  en 15e eeuw. Het straatje werd ter nagedachtenis aan de ontdekking “Rue du Trésor” (Schatstraat) genoemd, maar het straatje is nooit helemaal afgemaakt. In Rue du Trésor zit het restaurant Le Trésor, waar ik een keer heerlijk geluncht heb, maar ik heb het vermoeden dat het nu ook ontdekt is door toeristen. Wat wel een pré is van dit restaurant is dat het eten er ter plekke wordt bereid en dat is lang niet overal zo in Parijs. Aan het eind van het straatje staat de  Fontaine du Trésor , die dateert uit de 19e eeuw en nu niet meer werkt. Hierna ging ik richting Rue des Archives, maar als ik er live geweest was was ik de Rue du Bourg-Tibourg, waarschijnlijk vernoemd naar een man die Thiboud of Thibault heette om thee te kopen bij Mariages Frères. Ze hebben meer winkels in Parijs, maar dit was de eerste en opende in 1854. Ik vond een webwinkel in Nederland waar ik een blik vanochtend een blik thee heb gekocht, dus nu ben ik heel blij.

Rue des Archives is een van de winkelstraten van de Marais, maar ik kwam er niet om te winkelen ik ging naar de Cloitre des Billettes. Het is even zoeken naar de ingang, maar die zit naast de kerk. Het is het enige overgebleven middeleeuwse klooster van Parijs en werd in 1427 gebouwd door de Hospitaalbroeders van Liefde van Onze Lieve Vrouw (ook bekend als de Billettes), die in 1294 een kapel op deze plek stichtten ter herdenking van het Wonder van de Billettes.  Volgens de legende werd een gewijde hostie ontheiligd door een jood genaamd Jonathan, die er met een mes in sneed. De hostie bloedde vervolgens. Toen hij in kokend water werd gegooid, begon hij te vliegen. Vandaar de naam van de plek: “het huis waar God werd gekookt”. Jonathan werd ter dood veroordeeld en op de brandstapel verbrand. Boven het klooster werden in de 17e en 19e eeuw huizen gebouwd, maar deze hebben de structuur niet aangetast. Het klooster wordt nu onder andere gebruikt als tentoonstellingsruimte voor jonge kunstenaars. Ik liep terug via Rue Sainte-Croix de la Bretonnerie. In deze straat zat een kanukkenklooster en de la Bretonnerie (veld van de Breton) verwijst naar het huis van Galeran de Breton (Bretonse galei) dat in de straat stond.

Daarna kwam ik in Rue des Rosiers De naam van de straat verwijst naar de rozenstruiken die binnen de oude stadsmuren groeiden. In de 13e eeuw vestigden de eerste joden zich hier en in de 19e eeuw kwam een tweede golf joden uit Rusland, Polen en Midden-Europa. In de jaren 60 werd de Marais weer een joodse wijk toen de Sefardische joden uit noord-afrika, voornamelijk Algerije, kwamen en zich in de buurt vestigden. De straat is nog steeds het centrum van de joodse wijk, maar minder joods dan vroeger en mij iets te hip.

Er zijn ook mensen die in het nabij gelegen Jardin des Rosiers Joseph Migneret, maar ik vind dat persoonlijk een beetje, hoe zal ik het zeggen, aso?. Die tuin is zo mooi en stil (al zal dat inmiddels ook niet meer zo zijn en daar moet je gewoon genieten. Mocht je er toch gaan zitten eten neem dan in elk geval je zooi mee.
Op nummer 7 zat een heel bekend restaurant, gerund door Jo Goldenberg. Ze serveerden ze  en stond bekend om traditionele joodse gerechten. Ik heb er een aantal keer gegeten en ik vond de locatie specialer dan het eten. In 1982 vond er een gewelddadige aanval plaats, waarbij zes mensen omkwamen en tweeëntwintig gewond raakten.  Het restaurant sloot in 2006 vanwege hygiëneproblemen en schulden. Nu zit er een winkel maar gelukkig is de pui is bewaard gebleven maar ik zag op Google street view dat de iconische naam niet meer aan de pui hangt.

Ik had achteraf beter een andere route kunnen kiezen want ik liep een beetje in een kringetje en moest weer terug. In Rue des Blancs-Manteaux staat de Église Notre-Dame-des-Blancs-Manteaux. Deze kerk is uit 1685, maar op dezelfde plek werd in 1285 een klooster gesticht door de Orde van de Dienaren van de Heilige Maagd Maria, een 
bedelordenorde waarvan de leden een zwart gewaad en een witte mantel droegen
vanwaar de  naam van de kerk. Het is geen grote kerk maar ik vond hem wel heel mooi en het leukste vond ik dat je door de kerk kan lopen en via de andere ingang in Rue Abbé Migne naar buiten kunt gaan en dat kwam mooi uit want nu stond ik bijna meteen voor de
Archives Nationales. Nationaal Archief is sinds 1808 gevestigd in een complex rondom het Hôtel de Soubise, dat zich geleidelijk uitbreidde naar de aangrenzende herenhuizen Hôtel d’Assy, Hôtel de Breteuil, Hôtel de Fontenay, Hôtel de Jaucourt en Hôtel de Rohan. Behalve Nationaal archief is het ook een museum waar ik, verrassing nooit ben geweest en vandaag ook niet. Ik ben wel in de tuinen geweest en die vond ik erg mooi en een prima plek om te ontspannen.
Om de hoek zit het Musée de la Chasse et de la Nature en daar ben ik wel geweest, meerdere keren zelfs. Ik moest me wel een beetje over dat hele jachtgebeuren heen zetten toen ik het museum bezocht maar verder vond ik het wel interessant. Er staan ook niet alleen opgezette beesten er hangen ook schilderijen en hele mooie wandtapijten en er staan veel beelden. Een deel van de collectie staat op de website.

Na een stukje lopen kwam ik in Rue de Bretagne bij de Marché des Enfants-Rouges. De Marché des Enfants-Rouges is de oudste overdekte markt van Parijs en werd in 1615 opgericht op verzoek van koning Lodewijk XIII. Hij heette toen nog le petit marché du Marais. In 1772 kreeg het de naam Marché des Enfants-Rouges, naar het nabij gelegen Hospice des Enfants-Rouges. In 1982 ontsnapte de markt aan de sloop toen de plannen van burgemeester Chirac om er een parkeergarage te bouwen niet door gingen. Ondanks dat er tentjes uit allemaal verschillende landen zitten en je er heel lekker kan eten zou ik dat niet meer zo snel doen want het is een soort toeristen, instagram en influencer hotspot geworden. Het was er altijd al druk, maar nu lijkt het nog veel drukker. Ik zou er wel eten kopen om ergens anders op te eten. Een mooie plek om dat te doen is Square du Temple even verderop. Ik weet dat ik net iets schreef over broodjes falafel eten in een park, maar dit park is groter en het is er waarschijnlijk ook een stuk minder druk.

Laatste stop van vandaag was 3 rue Volta. Heel lang werd gedacht dat dit vakwerkhuis in de 13e eeuw was gebouwd en het oudste huis van Parijs was, maar na onderzoek bleek het gebouwd tussen 1644 en 1654. Dat stuk van Parijs was niet bebouwd in 1644. Het huis werd gebouwd door een rijke familie die het er middeleeuws uit wilde laten zien omdat ze dat mooi vonden. Ik vind het een mooi verhaal.

Tempeliers
Hierboven heb ik een aantal keer de term tempel genoemd. De tempel heeft niets te maken met de joodse tempel of Griekse tempel, maar met de tempel van de Tempeliers. Rond 1240 bouwden de Tempeliers de Tour du Temple, kortweg Temple, in de Marais als hun Europese hoofdkwartier. Het verving de Vieille Temple. Het complex omvatte een aantal gebouwen ten dienste van de Orde, inclusief een kerk, een grote toren (Grand Tour) en een kleinere (Petit Tour). De Temple was berucht omdat het werd gebruikt als gevangenis voor de Franse koninklijke familie ten tijde van de Franse Revolutie. De Tempel werd in 1808, in opdracht van Napoleon Bonaparte omdat het een pelgrimsoord voor royalisten was geworden. De Tempel stond op de plek waar nu metrostation Temple is.

Eten
Vandaag heb ik niets Frans gegeten en vanavond maak ik pasta want daar heb ik zin in.

Vandaag gebruikt
Cloitre des Billettes https://fr.wikipedia.org/wiki/Clo%C3%AEtre_et_%C3%A9glise_des_Billettes
Rue des Rosiers https://fr.wikipedia.org/wiki/Rue_des_Rosiers_(Paris)
Jardin des Rosiers Joseph Migneret https://www.paris.fr/lieux/jardin-des-rosiers-joseph-migneret-2828
Église Notre-Dame-des-Blancs-Manteaux https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89glise_Notre-Dame-des-Blancs-Manteaux
Archives Nationales https://www.archives-nationales.culture.gouv.fr/le-musee-des-archives-nationales, https://fr.wikipedia.org/wiki/Archives_nationales_de_France
Musée de la Chasse et de la Nature https://www.chassenature.org/, https://fr.wikipedia.org/wiki/Mus%C3%A9e_de_la_Chasse_et_de_la_Nature
Marché des Enfants-Rouges https://fr.wikipedia.org/wiki/March%C3%A9_des_Enfants-Rouges, https://www.solosophie.com/marche-des-enfants-rouges-le-marais/
Square du Temple https://en.wikipedia.org/wiki/Square_du_Temple_%E2%80%93_Elie-Wiesel
Tempeliers https://nl.wikipedia.org/wiki/Tour_du_Temple

Wandeling
Google Street view

Gidsen
Capitoolgids Parijs

Aan het lezen
Ik ben nog steeds Hemingway aan het lezen