Weer op plaats van bestemming: zon, regen en kans op onweer, 21 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 27 graden

Ken je dat, dat je na een fantastische vakantie weer naar huis wil, in je eigen bed wil slapen en gewoon weer terug wil naar je gewone leven? Op dat punt zit ik nu, dus vandaag is voorlopig de laatste dag van mijn virtuele vakantie. Ik ga verder want ik wil nog veel delen, veel gerechten koken, kouing aman en boterige zandkoekjes bakken en ik heb het mooiste van Bretagne nog niet eens gezien. Ik ga alleen niet meer zo lang achter elkaar op vakantie want reizen is vermoeiend maar ik vind het ook erg leuk! Ik wil ook weer over andere dingen schrijven maar daar had ik weinig energie en nam daar de tijd niet voor.

Vandaag ging ik van Morbihan naar Finistère. Ik ging naar Pont-Aven, in de voetsporen van Gauguin, je weet wel de vriend van Van Gogh die al ter sprake kwam in Arles, en naar Kerdruc. Ik was eerst van plan om ook naar Hennebont en Lorient te gaan, maar daar had ik geen zin in. Ik wilde naar Pont-Aven. Maar eerst ging ik nog naar Port-Louis. Eigenlijk had ik daar de vorige keer naartoe willen gaan maar ik vond dat ik genoeg gedaan had.

Weer op plaats van bestemming: overwegend bewolkt, 20 graden
Weer thuis: overwegend zon, 20 graden

Presqu’île de Quiberon, Gourénez Kiberén
Het schiereiland Quiberon steekt 14 km de zee in en was tot in de 11e eeuw een eiland, het strand van het puntje van vaste land loopt door op het puntje van het schiereiland. Net als bij Belle-Île is de westkant, aan de Atlantische Oceaan ruiger dan de kant die aan de baai ligt en ook hier heet de ruige kant Côte sauvage. eigendom van het 
Conservatoire du Littoral en heeft een unieke flora. De oostkust grenst aan de baai van Quiberon loopt over in Mor braz (grote zee), een stuk water dat loopt van het schiereiland Quiberon tot Le Croisic in Loire Atlantique. Het is beschut is tegen erge wind en veel wordt bezocht door zomergasten. Vanaf het vaste land rijdt een trein tot het dorp Quiberon en dat vind ik echt top. Volgens mij is het spoornetwerk in Bretagne sowieso goed. De TGV rijdt ook tot Brest. Er zijn twee gemeenten op het schiereiland: Quiberon en Saint-Pierre-Quiberon, die bestaan uit gelijknamige dorpen en een aantal gehuchten. Quiberon ligt in het zuiden en Saint-Pierre-Quiberon in het noorden van het schiereiland. Tot 1856 was het een gemeente en tot 1653 was er zelfs maar een parochie.

Weer op plaats van bestemming: zon en bewolking, 20 graden
Weer thuis: zon en bewolking, 22 graden

Het is heel raar, alle andere stops aan de kust vond ik heel fijn maar ik kreeg nergens zin om naar de zee te gaan, tot nu. Misschien is dat omdat de Atlantische kust mij meer trekt dan de kust van de Middellandse zee of misschien omdat ik meer van het strand en de kust houd in de herfst dan in de zomer. Ik houd sowieso meer van de herfst dan van de zomer. Ik weet dat het nog geen herfst is, maar het begint wel een beetje zo te voelen. De blaadjes aan de bomen verkleuren (dat heeft meer met de droge zomer dan de herfst te maken), het is koeler buiten, het waait weer wat meer en het licht is anders dan een paar dagen geleden.

Weer op plaats van bestemming: bewolkt en af en toe een bui, 23 graden
Weer thuis: overwegend zonnig, 23 graden

Vandaag ging ik naar Vannes en Auray. Tot ik me voorbereidde op dit deel van mijn virtuele vakantie had ik nog nooit van deze stadjes gehoord en dat vind ik heel erg jammer. Het zijn, naar mijn idee, typisch Bretonse stadjes met vakwerkhuizen, kerken en uiteraard haventjes.

Zal ik vanaf nu ook overal de Bretonse naam van geven? Vind ik persoonlijk wel leuk, dus ik doe het gewoon.

Vandaag zat er trouwens iets leuks bij de post. Ik vond laatst op Etsy opnaaibare emblemen van Bécassine en die moest ik gewoon hebben. Had ik al verteld wie Bécassine is? Dat is een strip van een Bretons boeren meisje. Volgens mij heb ik ooit zo’n stripboek gehad. Misschien moet ik maar op zoek naar een nieuwe.

Weer op plaats van bestemming: zonnig, 25 graden
Weer thuis: zonnig, 23 graden

Demat! (dat is hallo in het Bretons)
Ik zou heel graag Bretons leren en ik heb ook een site gevonden met vrij simpele lesjes, maar toch vind ik het ingewikkeld omdat het op geen andere taal lijkt die ik ken. Maar ik ga het gewoon proberen.

Ik weet dat ik het de afgelopen dagen hier weer heb laten afweten, maar ik ben behoorlijk Bretons bezig geweest. Echt waar! Woensdag opende een oesterbar hier in de buurt dus donderdag ging ik daarnaartoe want ik houd heel erg van oesters, vooral als ik verschillende soorten kan bestellen. Ik had dus zes verschillende soorten oesters en een glas poiré zonder alcohol (dus eigenlijk perensap met prik, maar wel erg lekker!). Volgens mij had ik geen oesters uit Bretagne, maar dat was niet erg.

Weer op plaats van bestemming: overwegend bewolkt, 21 graden
Weer thuis: zonnig, 23 graden

Volgens mij had ik min of meer beloofd om hier gisteren terug te komen, maar het is dus een dag later geworden, maar ik heb de afgelopen dagen behoorlijk wat gelezen op internet en in het boek Bretagne, kleine atlas voor hedonisten. Ik weet inmiddels zo’n beetje waar ik naartoe wil en dat is behoorlijk wat en ik wil ook nog meer lezen over de geschiedenis van Bretagne. Vandaag ben ik nog niet echt op reis want ik wilde een kleine introductie over Bretagne schrijven en ik ben de intocht van Sail Amsterdam aan het kijken. Ik ben sinds de 1990, volgens mij, naar alle edities geweest (niet naar de intocht, die heb ik alleen in 2005 gezien) en dit jaar beleef ik het vanaf de bank.
Net kwam de Belle Poule langs, een Franse schoener, opleidingsschip van de Franse marine met als thuishaven het Bretonse Brest.

Weer op plaats van bestemming: waterig zonnetje en heet, 41 graden
Weer thuis: overwegend bewolkt, 22 graden

Ik ben de hitte hier in Amsterdam weer doorgekomen. Ik heb het niet zo op dat warme weer en mijn lijf nog minder. Maar ik mag niet echt klagen want vergeleken met Zuid-Frankrijk was het hier nog peanuts en hier is het wel flink afgekoeld maar daar is het nog steeds heet!

Vandaag was mijn laatste dag in de Provence en ik ging naar Arles en de Camargue en het stelde me niet teleur. Ik vond Arles een mooi stadje en de Camargue vond ik echt prachtig en rustgevend.

Weer op plaats van bestemming: zonnig en heel heet, 41 graden
Weer thuis: overwegend zonnig en heel warm, 31 graden

Ik zou alleen nog naar Arles en de Camargue gaan in de Provence en daarna doorreizen naar een nieuwe streek. Maar omdat ik het eergisteren over Châteauneuf-du-Pape had dacht ik dat ik daar vandaag best even langs kon gaan en dan ook meteen naar Orange. Toen zag ik Pont du Gard op de kaart en dat is ook best gaaf. Dus dat deed ik vandaag.
Ik zou nog veel meer kunnen doen in de Provence, maar ik moest keuzes maken. Ik kan altijd nog terugkomen.

Weer op plaats van bestemming: heel erg heet, 40 graden
Weer thuis: zonnig, 24 graden

Sur le pont d’Avignon
l’on y danse, l’on y danse
Sur le pont d’Avignon
l’on y danse tous en rond
Dit is het refrein van het overbekende kinderliedje dat al in de 15e eeuw werd geschreven. Iedereen kent dat liedje, toch?
Als ik aan Avignon denk, denk ik aan dat liedje, aan Palais des Papes en daardoor ook aan Châteauneuf-du-Pape, maar dat is helemaal niet in Avignon, dat is een dorp tussen Avignon en Orange waar verrekt lekker wijn gemaakt wordt.

Weer op plaats van bestemming: zonnig en heet! 36 graden
Weer thuis: zonnig, 23 graden

Ik moest mijn virtuele vakantie even twee dagen onderbreken. Een dag was ik behoorlijk kapotmoe en gisteren liep niets volgens plan. Ik had geen brood of iets dergelijks in huis dus ging ik buiten de deur lunchen en toen werd ik gebeld dat mijn nieuwe bril klaar was dus ging ik die meteen maar ophalen. Daarna ging ik nog even theedrinken met een vriendin en moest ik nog boodschappen doen. En toen was de dag voorbij. Maar vandaag ging ik weer verder.

Ik blijf nog even in de Provence maar ging vandaag wel naar een ander departement, namelijk van Bouches-du-Rhône naar de Vaucluse. Vaucluse doet me altijd denken aan een scene uit het fantastische (mijn mening) toneelstuk En attendant Godot van Beckett waarin Vladimir het verblijf van hem en Estragon in Vaucluse aanhaalt en Estragon antwoord: “Je n’ai jamais été dans le Vaucluse! J’ai coulé toute ma chaude-pisse d’existence ici, je te dis! Ici! Dans la Merdecluse!” (Ik ben nog nooit in de Vaucluse geweest! Ik heb mijn hele leven hier verspild, zeg ik je! Hier! In de Merdecluse!) Mocht je het toneelstuk niet kennen ik kan het heel erg aanbevelen! Het is maar een du boekje, maar het is prachtig en het is me altijd bijgebleven en ik herlees het regelmatig.
Ik zit niet meer op Instagram dus ik kan het niet controleren, maar volgens mij zijn de plekken waar ik vandaag naartoe ging een heel erg instagramwaardig, vooral het dorp Gordes en Abbaye Notre-Dame de Sénanque. Het zijn zo’n beetje de standaard plaatjes die je bij artikelen over de Provence en lavendel ziet.